Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Takyayla sarukla Dini koruma,
Yeterki sen el uzatma harama,
İlimi irfanı böyle arama,
Kalpten geçer ilim irfan sendedir sende.

Yol alırsın Allah Allah diyerek,

Nankör babamda olsa etmem ki minnet,
Sen kendini Allah'ın hoş kulu zannet,
İnsanın elinde cehennem cennet,
Görmediğim Hiç bir şeye inanmıyorum.

Eğer ki dünyaya gelmekse suçun,

Arkadan kuyu kazar yüze gülenci,
Dedikodu yalan dolan plancı,
Küçüğüde yalancı büyüyüde yalancı,
Bu dünyada hiç kimseye güven kalmamış.

Bugün bir söylersin yarın o olur elli,

Boşversen kimseyi sen kendine bak,
Sana bir ayak gelene sen git üç ayak,
Hayırsız evlatı yola getirmez dayak,
Sen sen olda hiç kimseyi kınama.

Huysuzu kınarsan o huy sana geçermiş,

Düşünmeden kul hakkını yiyenler,
Binbir defa desen cahil ne anlar,
Bu dünyada varsa ölmem diyenler,
Haktan haktır herkes tadar ölümü.

Rahmetli Dedemden geriye kalan,

Gelen gelir Bir Gün gidenler gider,
Ne var ise Haktan gelirmiş didar,
Noksan akıl bitmez sanma gam keder,
Şunu bilki her şeyin bir sonu var.

Kâbus hayat şerit şerit filimdir,

Dünyayı yarattı bizi yarattı,
Kendinin nurundan bize nur kattı,
Daha neler neler var sanmaki bitti,
Her şeyi verende alanda Allah.

Canlıyı nimeti çok ganimeti,

İçten hesat içten elinde şerri,
Kendi konuştuğundan olmaz haberi,
Beslersen kargayı gözünü oymaktır kâri,
Hem garipsin hemde büyük dillisin.

Hep yalandan ağlar gözleri nehir,

Acı gerçekleri var mdır bilen,
Varsa günahıyla gidermiş ölen,
İnsanlıktan başka gerisi yalan,
Dünya fanide olsa insan asil olmalı.

İnsandır dünyada en güzel varlık,

Herkes ne yaparsa kendine yapar,
Lüzumsuz hiç yoktan şeytana tapar,
Nazlumu incitir nankörün elini öper,
Bilse herkes kendi günahıyla gidermiş.

Azda olsa çok da olsa hakkına razı ol,