Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Fakir isen fakir,zengin isen zengin,
Bu dünyada bulunmasada dengin,
Böyle işler benim içimde yangın,
Garibe hâl hatır soran olmaz ki.

Hırsız karga değil şahinde olsan,

sözde insan olarak gelmiş dünyaya,
Yalan sözle girer bin bir boyaya,
Seni gördüm ben ısındım ayıya,
Sözde insan buna derler fırıldak.

Ne fark eder erkek ile bayanı,

Bozuk düzen bozuk terazi tartı,
En yakın dostlarım dönüyor sırtı,
Ne kadar zorlaştı yaşamın şartı,
Düşman belli değil dost belli değil.

Para hükümdardır çiziyor rota,

Nefsi başa bela olmuş kin tutar,
Küle yatar hırçın kedi kül yutar,
Uğursuz baykuşlar başımda öter,
Bu dünyada dürüst insan kalmamış.

Güvendiğin insan sırttan bıçaklar,

Gerçeklere can çırpınır bedende,
Gelende yalancı dostum gidende,
Tok sözlülük bende çünkü nedende,
Ben ölünce sevinenler çok olur.

Azgın nesil tapkın şeytana puta,

Asla güven etmem yanar dönere,
Orta yerden atar seni kenara,
Bak şu iki yüzlüdeki hünere,
Adam satan şerefsize lanet.

Dersin yaşı elli aklı başında,

Her şeyi har vurup harman savuran,
Arkam sıra yokmu diye bağıran,
Cennetimi cehenneme çeviren,
Yazık sana yazık yine sen oldun.

Üç günlük dünyada beni kocadan,

Kalmasın gözümde muradım alam,
Benden eşe dosta söyleyin selam,
Unutmayın amca dayımla halam,
Dünyanın en mutlu günü olsun bugün.

Gözümde kalmasın dünya muradım,

Çok Konuşma hadi bas git işine,
Ne kadarda kendini övsen boşuna,
İstersede Gel sen altmış yaşına,
Senden bir pok olmaz ona inandım.

Bu dünya fanidir boşa aldanma,

Görmezden gelirdin güler geçerdin,
Bir zamanlar havalarda uçardın,
Beni görüp köşe bucak kaçardın,
Selam vermediğin o çulsuz benim.

Bir zamanlar taşırırdın bakracı,