Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Benim sözüm Nazife ile Boran'a,
Hiç iyi demezler sizi sorana,
Gererler ortamı döner virana,
Senin Nazife ile derdin ne Boran.

Boran okur lise birde öğrenci,

ISS Akbank'ta Alev şefime,
Darılmış şiirimde üç beş lafıma,
Küsmüş bana uğraşırım afıma,
Varsa bende hatam bağışla şefim.

Günler gelir geçer ömürse biter,

Köpekleri bile dönderir yoldan,
Yokluğunda kimse anlamaz halden,
İnmisin cinmisin düşmezsin dilden,
Sen nasıl bir şeysin vay para para.

Zalimler elinde oldun saltanat,

Uyan bu alemin kaba dayısı,
Derler bundan iyi şamda kayısı,
Bir zamanlar yoktu benden iyisi,
Dostum ayranı içtik ayrımı düştük.

Yaramı tazeleyip derine inme,

Bu sözlerim amcam kızı elife,
Ne şairi tanır nede halife,
Bin sözü sığdırır bir tek kılıfa,
İsyanı şiirden bir küfür oldu.

Bakın amcam kızı elif ablama,

Garip İsmailin şaşmış düneği,
Devedende büyük görür sineği,
Garip benim yoktur örneği,
İsmailim bahtı kara talihsiz.

İçinde isyanı bitmez matemi,

Hayat adım adım dertler sıralı,
Herkes bir insandır deme nereli,
Geldim bu dünayayı gördüm göreli,
Çözülmez sorunlar olmuş kördüğüm.

Kimine dünyanın cenneti özel,

Taş ettin kalbimi yaktın ciğerim,
Bilmem benim sende varmı değerim,
Bilsende bilmesende seni överim,
Gece gündüz hayel ettim ben seni.

Luzumu olmayan yola baş konmaz,

Bana dokunursan yakar yıkarım,
Nil nehrinden frattanda çoşkun akarım,
Çıldırırsam zivaneden çıkarım,
Akıllı ol dostum bana dokunma.

Eğerki yokise parapul cebte,

Kim dosttur kim düşmandır kim bilir,
sanmaki bu dünyada zalimler kalır,
İnsan bu kadarda kadersizmi olur,
Ne şerefsiz varsa bizi buluyor.

Zalime fırsat verip alçağa düşmen,