Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yoktur han hamamım atım arabam,
Yatım katım ne bir tahttım tarabam,
Fakir diye dostla bitti merhabam,
Fakir yoksul yaşamaya alıştık.

Bitmez geçim telaş hayli uğraştım,

Hiç hayırlı eşim dostum olmamış,
Kader bahtım beni mutlu kılmamış,
Baktım etrafıma kimse kalmamış,
Bu dünyada garip kalmak zor imiş.

Günmü geçer her gün sabır taşıyla,

Ne güzeldi o çocukluk günlerim,
Yaşlandıkça ben bu farkı anlarım,
Zaman akar gider nasıl önlerim,
Bitti ömür geldi geçti neyleyim.

Hatırlarım özlem duydum dedeme,

Geçtin gittin Ankara'ya,
Parlementoya Çankaya'ya,
Dönmedin daha buraya,
Vekil dayı vekil dayı.

Bağlandın kaldın bir tuşa,

Gözü dönmüş dünya malı uğruna,
Gel haramı layık görme yavruna,
Merhem bulamazsın dinmez ağrına,
Helal yemez haram demez vurguncu.

Her olur olmazı yutma lop diye,

Tilki fırsat bekler dağlar çakallı,
Hacılık zor iştir sahte sakallı,
Sen seni kendini görme akıllı,
Akıl vardır akıllardan üstündür.

Küçümseme insanlerı hor görme,

İşe gitmek için erken uyandım,
Kazmayla küreği elime aldım,
Kürek bana ben küreğe dayandım,
Akşam yorgun düştüm tutmaz dizlerim.

Be zavallım çok çalışmak neyine,

Kaşla, göz arası ölüm fermanı,
Baltayla, motorla kestik ormanı,
Önler erozyonu, canlar dermanı,
Gayret nedir beyler zorlar ha! zorlar.

Düşün yedi nokta dörtlük veride,

Neyleyimki malı mülkü parayı,
Bu düğnyada tek varlığım Ailem.
Hasta olsam onlar sarar yarayı,
Bu dünyada tek varlığım Ailem.

Yokluğu kır bayır varlığı ova,

Seni anlatmakla bitmez kelime,
Vatan için razı olur ölüme,
Dokunmayın benim nazlı gülüme,
Önce vatan dedi canım askerim.

Anası, babası, birde sılayı,