Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Diyecektim müdüre doldumu kotam,
Hele bir durunda derdimi anlatam,
Nasıl bir gidişat nasıl bir ortam,
Yalakçılar bana fırsat vermedi.

Elde değil dünyada şaşırmak şaşmak,

Şerefsize can adıyor tapıyor,
Yakın kardeşine nispet yapıyor,
Kıyametse böylelerden kopuyor,
Sözüm yalakçıya vurdum duymaza.

Öküz gibi saman yiyip sap sıçar,

İnsanı yaşatan namusdur ardır,
Dünyada binbir türlü hal vardır,
Sadece bu dünya bizemi dardır,
Dünyayı yakasım yıkasım gelir.

İnsan olan renkten renge boyanmaz,

Üç kuruş uğruna kendini harcayan,
Her toplumda kendini adamdan sayan,
Yalan değil gerçek gözlerim ayan,
Çapulcuya patron diyen yalakadan usandım.

Kuyruk sallar salya döker ustadır,

Ayrılmaz ikili pitbulla kangal,
Hiç kimse bunlara olmuyor engel,
Beş para etmez kanı hangaldan hangal,
Çayır köylü kangalla pitbul köpeği.

Şerfsizler suçluda olsa haklılar,

Ölümü sevmiyor cenneti sever,
Dünya boş der hergün cenneti över,
Madem öle çek git dünyada ne var,
Ölmeyince cennet görünmez hacı.

Her taraf cennettir hakka aşığa,

Ne güzel Türkiyem dünyada tekten,
Kim ne derse desin güzeldir çoktan,
Gelen gidenkendini alamaz şoktan,
Ne güzel Türkiyem Cennet köşesi.

Akdeniz karadeniz apayrı yeri,

Ben inanmam sahte aşka,
Özü başka sözü başka,
Bu kadarda olmaz laşka,
Çoktur ayarsız insanlar.

Çile hayattan ders almaz,

Yoldaştır şeytanlar yoldaştır cinler,
Kin kibirli içten hesat insanlar,
Kendi söyler ancak kendisi dinler,
Hiç kimseye fırsat vermez çok bilen.

Ehli olan dinler cümle alemi,

Uyanıkmış gibi akıllar veren,
Isıramaz ama it gibi üren,
Kendisini dev aynasında gören,
Çok çok Nokta Çocukları gördüm Ben.

Hep alışmış arkam sıra ürmeye,