Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Farketmez ki erkek ile kadını,
Bükülmez eğilmez meşe odunu,
Hep kaçırır güzel ortam tadını,
Bir türlü insafa gelmez düzenbaz.

Çok olur içinde şer ile şeri,

Dünya dolu hain insanla bir yığın,
Boş ver sen git Yüce Allah'a sığın,
Belki görmesende duyar kulağın,
Eden bulur derler kalmaz yanına.

Şaşmam asla hak yoluna giderim,

Her olur olmazın düşme diline,
Satar seni fırsat geçse eline,
İyilik yaramaz Dünya dölüne,
Öz evlatın bile elden el olur.

Titrersin üstüne yavrum diyerek,

İnsanlar şerefsiz dünya zalimdir,
Beni bana köle eden tutsak halimdir,
Aylar yıllar şerit hayat filimdir,
Kudurmamak delirmemek elimde değil.

İki yüzlü insanlarda çok hüner,

Güvenme insanlara seni her sevene,
Can dostum can ciğer desende yine,
İnanmazsan yaşada gör bir dene,
Arasanda dar gün dostu bulunmaz.

Güvenme sen her insanın sözüne,

Kölemi var öyle dur derim ahmak,
Zordur şerefsizin gahrını çekmek,
Kolay değil geniş açıdan bakmak,
Heryerde diz boyu çoktur haksızlık.

Yalakalar el ardında gezerler,

Ben inanmam sahte aşka,
Özü başka sözü başka,
Bu kadarda olmaz laşka,
Çoktur ayarsız insanlar.

Çile hayattan ders almaz,

Sonuçta dünyada Allah'a kulsun,
En azından hak yerini bulsun,
Anlamadım anlayana aşk olsun,
İnsanları çözemedim bir türlü.

Yalakçılar ağasını şakşaklar,

La derse lo demez inadı inat,
İnatçılık bekirde olmuştur sanat,
Sağlamdır inadı ayrılmaz kenet,
La derse lo demez curacı Bekir.

Tokatlı niksarlı hemşerim tekten,

Güliken dalımda dikenler bitti,
Dar günde akranlar bırakıp gitti,
Bundan beni bana hayat zor etti,
Nankör dostlar ezik der bana bana.

Benim bu halime anam yanardı,