Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Kendini beğenmiş egois salak,
Din İman tanımaz hep günah işler,
Gözünün önünde ölsen demez vah.
Böyle olur kendini düşünen insan.

Dosta iki adım gidip aşınmaz,

Önce başbakan ol bu işi bşar,
Mualiftir, iktidarlık peşinde koşar,
Farkında olmadan çizmeyi aşar,
Kapatma yolları Kılıçdaroğlu.

Askeriyede bedelliye el atma,

Para konuşturur yokluk susturur,
Ne söylediğini bilmez terör estirir,
Bu aralar herkese kan kusturur,
Nedense çok bilir oldu keş ağız.

Her zaman hazırdır elinde şeri,

Ankaradan Erzuruma yol gider,
Bitmez gurbet elde bitmez gam keder,
Merak etmedinmi dostlar ne eder,
Karlar düşmüş Erzuruma gel gayrı.

Erzurumda yiğit olur dadşlar,

Bak geriye düşün kendi halinde,
Sen yeterki doğru yürü yolunda,
Elinde belinde varsa dilinde
Önce düşün sonra kendinde ara.

Ne olursa olsun şeytana uyma,

Keyfine düşkündü her gün içerdi,
Bakmazdı haline hemde naçardı,
Çakır keyfi havalarda uçardı,
Kırk yıllık ölüye karıştı Ahmet.

Hep içerdi duramazdı yerinde,

Atsanda atılmaz satsan satılmaz,
Bir kem sözü bin lokmayla yutulmaz,
Bir gün olsun sözlerime katılmaz,
Hele bir dur kıraç dağın keçisi.

Kadermidir bilmem yoksa yazımı,

Haindir dostlarım zalim kaderim,
Madem öyle dünya seni niderim,
Şaşkın geldim sana şaşkın gierim,
Ben kadere kader bana uymadı.
Haykırdım sesimi kimse duymadı.

Yaka çeken varsa yüce Atandan,
Bence def olupta gitsin vatandan,
Parça parça memleketi satandan,
Kim olursa olsun hayır bekleme.

Hırsız karga çelme takar şahine,

Sırma saçlım kara kaşlım meralım,
Benim gibi kanatları yaralım,
Sar beni ikimiz murada erelim,
Yok eşin benzerin kınalı keklik.

Gezer avcıların tek tek peşinde,