Haktandır keramet haktandır didar,
Vahab beyle Dilek hanım can adar,
Bir Nisanda doğdu işte bu kadar,
Bu garip Dünyaya hoş geldin Elif.
Bu mutlu çiftlerin ilk göz ağrısı,
Dur diyelim gayri kimyasal güce,
Kimyasal silaha, kimyasal öce,
Hayat kaos oldu sanki bilmece,
Tencre hormonlu, ekmek hormonlu,
Denizde canlılar ah çekip ağlar,
Koy verme kendini deme ne lüzum,
Varsın gelsin geçsin baharım yazım,
Mecburu hayata direnmek lazım,
Herşeyi boş verme ölüm var diye.
Anlamıştır iyi kötü hayatı süren,
Oynar garibanın ekmek aşıyla,
Kendine hayırı olmaz kişiyle,
Fark etmezki erkek ile dişiyle,
Her olur olmazla yola çıkılmaz.
İçi hesat kalpli olan kin güder,
Gelen deli giden deli,
Akıllı şaşırmış yolu,
Bir acayip tanrı kulu,
Hiç akıllı kul olmazmı.
Gam gasevet çile bir dert,
Doğru dürüst olan şerden kaçarmış,
Bir insan ne ekerse onu biçermiş,
Hesat it ne yerse onu sıçarmış,
Kuyruğu uzamaz hesat insanın.
Yüce haktan hak adalet terazi,
Yazdım sana olan bütün hıncımı,
İçimde dert keder bitmez sancımı,
Sen hancısın yoksa Veysel yolcumu,
Çal başına dünya hep sana kalsın.
Dört mart bin dokuzyüz yetmiş ikide,
Onbeş senedir gittik izine,
Lanet olsun arsızların yüzüne,
adam sandık aldanmışız sözüne,
İnanki bunların hepsi yalancı.
Din İman diyerek duygu sömürü,
Bir zaman iyiydi ne güzel hoştu,
Çalındı çırpınıdı boş yere koştu,
Şimdi ise yaşlandı çapından düştü,
Hayatı hep böyle kalırmı sandın.
Tavşan dağa küsmüş yoktur haberi,
Gerçekleri ortaya çıkardı akıllı böcek,
Hırsızlar kabına sindi sinecek,
Bu dünya tersine döndü dönecek,
Hep hırsızlar el üstünde geziyor.
Gören yoktur söndü nice ocaklar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!