Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İster delir dostum isterse kudur,
Alın yazı kader ne ise odur,
Dünyanın gidişatı düzeni budur,
Dolmaz gariplerin çilesi dolmaz.

Ne gerek hava yapmaya ne gerek nama,

Meğerki çok imiş dar gün dostlarım,
Belkide koynumda yılan beslerim,
Aklım başımdadır şaşmaz hislerim,
Dostlar dar günümde dönüp bakmadı.

Nedir bu gariplik belim büküldü,

Bekler fırsatını bekler dar günün,
El değil en yakın candan cananın,
Anladımki buda kaderim benim,
Dostlar böylemi olur kardeş dediğin.

Kendi mirasına nankör şükür etmiyor,

Kem sözleri inne gibi batırma,
Kör şeytanla aynı yerde oturma,
Dostum dostluk güzel hemen bitirme,
Senden başka dert yanacak dostum yok.

Yoktur sana karşı yelim rüzgarım,

Var olan bu ömrüm dostluğa feda,
Bulamadım gerçek dosttu dünyada,
Yedim dost kazığı düştüm feryada,
Düşmandan beterdir dostun belası.

Deli derler boşver derler sarhoşu,

Uyanıklar göz arar körden,
Üç beş kuruş gelir nerden,
Bir an Dünya durur birden,
Dostum böyle günmü geçer.

Yetmez ucu ucuna ekle,

Gizli gizli gölgelere saklandın,
Yalan dolan sözler ile aklandın,
Bizleri kandırdın sözde haklandın,
Dostum sen Allah'ı kandıramazsın.

Müslümanım dedin her şeyi yedin,

Deryada denizde boğulma çayda,
Hayelle kendini görürsün ayda,
Ne yazık kimseden bekleme fayda,
Sana senden başka dostu arama.

Bo ver bu dünyayı tersine dönsün,

Görünmez kuyunun dibi,
Çaldı çarptı doldu cebi,
Dermansız bir hasta gibi,
Defol artık sonun geldi.

Meydanlarda halk toplama,

Bak şu teleşına bak şu zoruna,
Tükenmiş umudu yoktur yarına,
Bırak sen dünyayı zengin yerine,
Sen neyi haklarsın deli divane.

Zengin olsan seni arar bulurlar,