Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Sen seni bil insanları görme hor,
Şu dünyada insan olmaksa çok zor,
iyi düşün önce kendine bir sor,
Allah-u Ekber demekle olmaz.

Ne demek dinin gölgesinde kendini süsle,

Bu zamanda kahpelerin öter borusu,
Yaşın yanı sıra yanar kurusu,
Size söyleyeyim işin doğrusu,
Haksızlara haksız demekte suçtur.

Eğerki var ise bir tane dayın,

Okul mokul vasa viso,
Müdür olmuş bizim haso,
Her gün girer çıkar paso,
Bu alemde dayın varsa.

Garip isen çilen dolmaz,

Görünmez kuyunun dibi,
Çaldı çarptı doldu cebi,
Dermansız bir hasta gibi,
Defol artık sonun geldi.

Meydanlarda halk toplama,

Bak şu teleşına bak şu zoruna,
Tükenmiş umudu yoktur yarına,
Bırak sen dünyayı zengin yerine,
Sen neyi haklarsın deli divane.

Zengin olsan seni arar bulurlar,

Ölümü sevmiyor cenneti sever,
Dünya boş der hergün cenneti över,
Madem öle çek git dünyada ne var,
Ölmeyince cennet görünmez hacı.

Her taraf cennettir hakka aşığa,

Ne güzel Türkiyem dünyada tekten,
Kim ne derse desin güzeldir çoktan,
Gelen gidenkendini alamaz şoktan,
Ne güzel Türkiyem Cennet köşesi.

Akdeniz karadeniz apayrı yeri,

Ayrılmaz ikili pitbulla kangal,
Hiç kimse bunlara olmuyor engel,
Beş para etmez kanı hangaldan hangal,
Çayır köylü kangalla pitbul köpeği.

Şerfsizler suçluda olsa haklılar,

Uyanıkmış gibi akıllar veren,
Isıramaz ama it gibi üren,
Kendisini dev aynasında gören,
Çok çok Nokta Çocukları gördüm Ben.

Hep alışmış arkam sıra ürmeye,

Yoldaştır şeytanlar yoldaştır cinler,
Kin kibirli içten hesat insanlar,
Kendi söyler ancak kendisi dinler,
Hiç kimseye fırsat vermez çok bilen.

Ehli olan dinler cümle alemi,