Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Beni candan kalpten sevki bileyim,
Sen iste yeterki öl de öleyim,
Gel dediğin yerde hemen geleyim,
Yoluna kul köle olmak bile az.

Kaşları kemandır gözleri oktur,

Uyanıklık yapar kendi halında,
İçi haset zehir vardır dilinde,
Kendisi boğulur yalan gölünde,
İki ayaklı yılan olur yalancı.

Herkesi kendine etmektir köle,

Bende uzak şeytan ile boğuşmam,
Dostu görüp arka dönüp savuşmam,
Bugün böyle isem yarın değişmem,
Nankör gibi yanar döner olamam.

Dobra sözüm hiç herkesten sakınmam,

Zalime zorbaya kol kanat gerdin,
Garipleri görmezsin bu kadar kördün,
Haine hesada Cennet mekanı verdin,
İnkâr etme inkâr yalanmı Dünya.

Dost ararım bulamadım özlerim,

Dünya varlığıyla bir sır,
Olmuşuz kul köle esir,
Eğer var ise bir kusur,
Ağana yalvar ağana.

Herkes ağasına azap,

Önce haddini bil geçme sınırı,
Hem yücedir çok büyüktür onuru,
Çok kabartma bu bendeki siniri,
Gerçek bir Alevi sana yalvarmaz.

Kendini bakimi sandın çıktıysan tahta,

Bu gün ateş yarın dönersin küle,
Ben kızarım böbürlenen cahile,
Beddua alma kurtaramam ben bile,
Eşe dosta hal hatırı sor yamyam.

Derler ne biterse enginde biter,

Korkarım Allah'tan süal veririm,
Minnet etmem doğru yolda yürürüm,
Yaşadıkça ne var ne yok görürüm,
Yalakçılar gezer yalak peşinde.

Doğruda olsan dürüste olsan olmuyor,

Bazı insanlara Dünya hoş gelir,
Akıllı insanlar her şeyi bilir,
İnsan oğlu doğar sonrada ölür,
Yalancı Dünyanın neyi güzeldir.

Yoksa yakınların yoksa yanlayan,

Pis leş kedileri aslanı boğar,
Yalakçılar patron sırtını ovar,
Doğru söyleyeni dokuz köy kovar,
Gerçekler ayak altı yalan şahlanır.

Gerçekle yüzyüze gelenler yorgun,