Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Ne tarafım tutar nede yanlarım,
İki yüzlü insanları nasıl anlarım,
Bundan sonra kendi sesim dinlerim,
Kim olursa olsun kalsın lüzum yok.
Böyle bir Millete başka sözüm yok.

Çoktur yanar döner acayip kullar,
Çileden çıkarır bizi bu haller,
Palavracı atar tutar hep sallar,
Boş konuşma boş lafla karınmı doyar.

Yüzde dördü verdin yüzdeyüz aldın,

Ne varsa ne yoksa biter enginde,
Seni kimse kurtaramaz son günde,
Bu dünyada fakirde ölür zenginde,
Böbürlenen insan bana yaramaz.

Aklım bana yater fazla akıl verme,

Kargaların kan bürümüş dişini,
Kısa yoldan arar bulur leşini,
Hiç görmedik bir gün doğru işini,
Böyle olur şerefsizin tarifi.

Şer yoluna gitmekten hep haz alır,

İnsanlığa insanlara karşı duyarsız,
Sevgi saygı bilmez Hepten ayarsız,
Sen bizi ne sandın namussuz arsız,
Gördüm ama böyle soysuz görmedim.

Önce hoş görülü ol geldik kapına,

Çekemez kimseyi şeytana uyar,
Sadece işine geleni duyar,
Hep bana diyerek nefsine yoyar,
Ben bilirim böyle olur dar gözlü.

Ayaklar altına almış şerefi,

Fazla diken değil batmaz bıtırak,
Hemen koşar gider takla atarak,
Bir yalana bin bir yalan katarak,
Böyle olur eğitilmiş yalaka.

Ağayı patronu senden kıskanır,

Dünyada binbir türlü hâl var,
Asık surat yırtık şalvar,
Sen önce Allah'a yalvar,
Bana bir şey olmaz deme.

Ağa olsan paşa olsan farketmez,

Bir acayip akıl almaz insanlar,
Öldü geri gelmez delikanlılar,
Fırsatçı insanlar tarafın yanlar,
Yüce Allah'tan başkasına güvenme.

Bazende coşarım sığmam kabıma,

Çoşkun sular gibi coşar çağlarım,
Boynum büküp elim kolum bağlarım,
Ah çekerim içten içten ağlarım,
Bazen terk edesim gelir dünyayı.

Çulsuzu hiç kimse adamdan saymaz,