Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bekler fırsatını bekler dar günün,
El değil en yakın candan cananın,
Anladımki buda kaderim benim,
Dostlar böylemi olur kardeş dediğin.

Kendi mirasına nankör şükür etmiyor,

Deryada denizde boğulma çayda,
Hayelle kendini görürsün ayda,
Ne yazık kimseden bekleme fayda,
Sana senden başka dostu arama.

Bo ver bu dünyayı tersine dönsün,

Uyanıklar göz arar körden,
Üç beş kuruş gelir nerden,
Bir an Dünya durur birden,
Dostum böyle günmü geçer.

Yetmez ucu ucuna ekle,

Ne çarklardan çıktım ne çarka girdim,
Nek adar zor çile varsa ben gördüm,
Düşmana düşmanım dosta can verdim,
Dünya sende öldüm öldüm dirildim.

Tipi boran kışım uzak bahara,

Fakire yoksula gram gramdır,
İçinden çıklmaz bitmez dramdır,
Garibana yaşaması haramdır,
Dünya kalmış zalimlerin elinde.

Klavuz istemez görünen köye,

Kimi yaya gider kimisi ayda,
Zalim Dünya denen sahte sarayda,
Biri gider biri gelir ne fayda,
Dünya dolu nokta nokta Çocuğu.

Gece birde hiç olurmu korna çal,

Eğer fakir isen göze görünme,
Kabüllen gerçeği dostum erinme,
Kuru lafla boş konuşupyerinme,
Fakir isen seni kimse tanımaz.

Zengin olsan sana dururlar divan,

Tutarsın tarafı diyorsun yandaş,
Herkes tarafına verir ekmek aş,
Varmı ayrı gayrı bende vatandaş,
Tarafçılar bize fırsat vermiyor.

Amca dayı kardeş ayırır hısmı,

Yalancı Dünyanın çekilmez nazı,
Dertler dert üstüne yürekler sızı,
Ne düzeni vardır ne tadı tuzu,
Fırsatçı insanlar anlamsız Dünya.

Yüzü soğuk ölümün nefret ünlemi,

Geri kapanırmı açılan kapı,
Sonradan içeri girmeyi düşün.
Tarlamın üstüne eyledin tapu,
Allah'a suali vermeyi düşün.

Üç günlük dünya da kısacık ömür,