Garibani küçümsüyor çokları,
Hemde saf ve temiz alnı akları,
Fasa fiso oldu İnsan hakları,
İnsana gibi İnsana değer verilmez.
Haramcılar el sırtından doyarlar,
Gelen deli giden deli,
Akıllı şaşırmış yolu,
Bir acayip tanrı kulu,
Hiç akıllı kul olmazmı.
Gam gasevet çile bir dert,
Koy verme kendini deme ne lüzum,
Varsın gelsin geçsin baharım yazım,
Mecburu hayata direnmek lazım,
Herşeyi boş verme ölüm var diye.
Anlamıştır iyi kötü hayatı süren,
Doğru dürüst olan şerden kaçarmış,
Bir insan ne ekerse onu biçermiş,
Hesat it ne yerse onu sıçarmış,
Kuyruğu uzamaz hesat insanın.
Yüce haktan hak adalet terazi,
Oynar garibanın ekmek aşıyla,
Kendine hayırı olmaz kişiyle,
Fark etmezki erkek ile dişiyle,
Her olur olmazla yola çıkılmaz.
İçi hesat kalpli olan kin güder,
Dert keder bir yandan ölüm bir yandan,
Geçim telaş çile usandım candan,
Çok sıkıldım ben bu iki kapılı handan,
Herkese geniş dünya bana dar geldi.
Bir düşünsem bin düşünsem ne sağlar,
Kolay dürüst kolay insan olunmaz,
Asla vade dolmayınca ölünmez,
Arasanda suçlu olan bulunmaz,
Bu dünyada herkes kendini haklar.
Düzen bozar zorba yapmaz eğilim,
Onbeş senedir gittik izine,
Lanet olsun arsızların yüzüne,
adam sandık aldanmışız sözüne,
İnanki bunların hepsi yalancı.
Din İman diyerek duygu sömürü,
Yazdım sana olan bütün hıncımı,
İçimde dert keder bitmez sancımı,
Sen hancısın yoksa Veysel yolcumu,
Çal başına dünya hep sana kalsın.
Dört mart bin dokuzyüz yetmiş ikide,
Gerçekleri ortaya çıkardı akıllı böcek,
Hırsızlar kabına sindi sinecek,
Bu dünya tersine döndü dönecek,
Hep hırsızlar el üstünde geziyor.
Gören yoktur söndü nice ocaklar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!