Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Çıplak karılarla iner sahile,
Oruç tutsa namaz kılsada nafile,
Anlatsanda anlamaz kara cahile,
Hak sevgisi sözle olmaz özden olurmuş.

Şerci olan iş yürütür şerrinen,

İnan seni candan kalpten severim,
Senin için herşeye boyun eğerim,
Eğer varsa senin için değerim,
Nolur bir öpücük verde öyle git.

Seni gördüm sevinçten dört köşeyim,

Dünya üç beş günlük misafir yeri,
Gelir gider herkes ezelden beri,
Hakkın divanına döneriz geri,
Götürürler iki omuz üstünde.

Kendini boş yere zorlar habire,

Ne güzel yaratmış bizi yaradan,
Ölüm ile alır gider aradan,
Haktan haktır ölüm değil sıradan,
Dünyada en güzeli ölüm olması.

Ezelden ezeli böyledir taki,

Dostlar güler geçer düşman sevinir,
Tek bildiğim derde düşen dövünür,
Etti buldu diye herkes övünür,
Dost ile düşmanı önce düşte gör.

Derdi çeken bilir bir anda ölünmez,

Şaşkın şaşkın iş ararız nerede,
Ben giderim onlar kalır geride,
Bizim Suna İle bizim Feride,
Bize anı kaldı on beş aralık.

Suna yirmi yedi feride yirmi üç,

Senin gibilere bu Dünya dardır,
Unutma bilinen bir gerçek vardır,
Şunu bilki Cehennem ateşi nardır,
Hey aptal ölümün şakamı sandın,

Hep bana diyerek nefsine yonma,

En güzeli insan olmak çok hoştur,
Hain olan insan yırtıcı kuştur,
Bir öküze ne söylesende boştur,
Katı insan kaba dayıdan bıktım.

İnsan bedeninde tılki kılıklı,

Ayrılıkla ölümden çok acıdır,
Bekleyenler eş dost ana bacıdır,
Çile Haktan deme nedir necidir,
Sabret dostum sabret bir gün gelirim.

Alllah beni muhtaç etmez hesada,

Dünya gemi kimi biner kimi iner,
Zalimlerde fırsat olsa tersine döner,
İnsanlarda İnsanı ayırmak hüner,
Sadece İnsanları ölüm ayırmaz.

Can çıkar bedeni topraklar yutar,