Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Köyüm köyüm canım köyüm,
Gitti daha gelmez beyim,
Yoktur Ankarada dayım,
Ne hallere düştün Köyüm.

Toprak yollar çamur çaylak,

Malmülk kalır Dünya kimseye kalmaz,
Çalışır çabalar çilesi dolmaz,
Mecburu hayatta olmazsa olmaz,
Her İnsanın nefsi kendine düşman.

Nasihat kâr etmez başta ötene,

Nasıl olsa dünya dolup taşıyor,
Ölen ölür yaşayanlar yaşıyor,
Ancaki şükretmek bize düşüyor,
Ölüm bu gün yarın ne fark ederki.

Suçun bile olsa çıkarsın üste,

Zanneder kendini hiç düşmem dara,
O kadarda güvenirki varlığa vara,
Düşman olur en yakın can ciğer yâre,
Kendin bilmez Hayırsıza ne dersin.

Dostum bu Dünyanın şefki sefası,

Bu dünyada herkes Allah'a kuldur,
Şükret isyan etme çileni doldur,
Zalim dünya gidiş geliş bir yoldur,
Zenginde olsan fakirde olsan ne değişirki.

Dünyada ne kadar yaşarsan yaşa,

Güneş bile kurnaz tilkiye doğar,
Ne hayrettir karga şahini boğar,
Tilki sığar çakal sığar it sığar,
Nedense ben bu dünyaya sığmam.

Doğruluk dürüstlük benim sarafım,

Herkesin garibana kini garezi,
Rüşvetçiler her tarafta arazi,
Nerde hani Hak Adalet terazi,
Tembel atı şahlandırır torpilci.

Garibanlar bakar durur geriden,

Cellat dolu bu Dünyanın her yanı,
Kul alır Allah'ın verdiği canı,
Tahtı tarabası virane hanı,
Nesil azgın nesil toz duman Dünya.

Malmülk İnsanları ikiye böldü,

Eskilerden kimler zengin kalırdı,
Çalışarak olsa dedem olurdu,
Siyasetçi olsa işi bilirdi,
Şimdi para topta popta Sporda.

Unutuldu yaşlı ninemin manisi,

Namazı kılarken durursun dara,
İyilğide kötülüğüde kalbinde ara,
Senide yolundan saptırdı para,
Üç günlük dünyada beni çıldırtma.

Hak bende Ademde ara bulursun,