Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Mantık almaz Bir acayip uyuzlar,
El üstünde gezer adam kesen yavuzlar,
Yalakçılar şerefsizi sıvazlar,
Şerfsizin yalakçısı çok olur.

Her toplumda gezer yüzsüz arsızlar,

Adam yakan gavatları savunma,
Sende Müslümanım diye avunma,
Bana nispet şiirinle övünme,
Boş konuşma dostum bundan sanane.

Sen kendini Müslüman'ım sanarken,

Bana göre engel sözü hoş değil,
Hak yaratır her insanı boş değil,
İnsanlık önünde insana eğil,
Bilki bir gün sende olursun engelli.

Unut kin kibiri saklı şerrini,

Dar günümde ortak oldun derdime,
Sıkıştığım yerde koştun yardıma,
Benden başka senin dostun var deme,
Bu dünyada senden başka neyim var.

Gelir geçer günler bitmez yarınlar,

Tatlı dillim bübül gibi ötersin,
Benim ile bir yastıkta yatarsın,
Başka gül koklamam bana yetersin,
Bu dünyada senden başka tanımam.

Gül dalında koku veren pürçeksin,

Senin gibilere bu Dünya dardır,
Unutma bilinen bir gerçek vardır,
Şunu bilki Cehennem ateşi nardır,
Hey aptal ölümün şakamı sandın,

Hep bana diyerek nefsine yonma,

En güzeli insan olmak çok hoştur,
Hain olan insan yırtıcı kuştur,
Bir öküze ne söylesende boştur,
Katı insan kaba dayıdan bıktım.

İnsan bedeninde tılki kılıklı,

Doğruluk dürüstlük nereye kadar,
İnsanlık yoluna canını adar,
Gelende gidende dalını budar,
Meydan zalimlerin şaşkın garibler.

Her yerde zalimler olur baş tacı,

Yoktur benim bir teselli verenim,
Hal hatırım sormaz eş dost yârenim,
Bozuk düzen tutmaz hayat trenim,
Kahpe Dünya sende şaşkınım şaşkın.

İyide olsam kötüde olsam gören yok farkı,

Gelde bu dünyada yaşa
Vur kendini taştan taşa,
Düzen bozuk baştan başa,
Gelen şaşkın giden şaşkın.

Hayat benzer toz dumana,