Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bilir bilmez söyler sözü kem sözlü,
Nefsi ile yer bitirir dar gözlü,
Herşeyim açık net yok bende gizli,
İşte bundan isteyenim yok benim.

Söylenecek söz değil bu konular,

Görmezmisin dostum gelen gideni,
Yaşayıpta yaşnlanıp ölen dedeni,
Yoktur bahanesi olmaz nedeni,
Hiç kimse ölüme karşı koyamaz.

Olsanda nolurki bal yapan arı,

Bilinirki dünya kimseye kalmaz,
Yemesen olmaz içmesen olmaz,
Aç gözlü olanın testisi dolmaz,
İnsanların nefsi kendine yüktür.

Bu dünyada binbir türlü bin hal var,

Elli altmış yaşında koca bebekler,
Ancak böyle olur şeytan şebekler,
Zalim olan zalim fırsatı bekler,
Her şeyi aldı gitti kapı sökenler.

Deli divaneler aklı selimler,

Sevda kalpte yanar yoktur sargısı,
İpek sırma saçlı tel tel örgüsü,
Güzellik güzele Allah vergisi,
Taze ve tomurcuk güle hastayım.

Ceylan gözlüm nolur etsen müsade,

Güvercinler gibi uçar havada,
Ceylan gibi döner durur ovada,
Sevdim o güzeli demem elveda,
Kalbimdeki güzel beni deli eder.

Güzel sevmek zordur sevdası derin,

Kervan geçmez kuşlar ötmez dağında,
Mekan tutmuş baykuş öter bağında,
Takılıpta kalma zalim ağında,
Anlamaz dinlemez kalın kafalı.

Bir işi tersine yapar yılmadan,

Yeterki dürüst ol sen bu Alemde,
Camide kubbede arama Cemde,
Üstüne basarak diyorum hemde,
Aradığın Cennet kalptedir kalpte.

Neyin yok neyin var kendine sakla,

Tadı yok tuzu yok kaçtı huzuru,
Karışmış birbirine yaş ile kuru,
Nedenki mazlumun üstüne yürü,
Kahrettim ben Dünya sana kahrettim.

Ölenle ölünmez hayat yürüye,

Kadir kaderine düşmüştür yenik,
Aşk ile sevdadan bağrından yanık,
Derim saf ve temiz değil uyanık
İnanki filizdir kalbinde konuk,
Rast gelmemiş işi kül olmuş kadir.