Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Zordur açlık yokluk sefalet çekmek,
Kazanması kolay değil ter dökmek,
Olmayınca olmaz su ile ekmek,
Zay etme ekmeği israf haramdır.

Yoksa aç insanın gelmez uykusu,

Bilir bilmez söyler sözü kem sözlü,
Nefsi ile yer bitirir dar gözlü,
Herşeyim açık net yok bende gizli,
İşte bundan isteyenim yok benim.

Söylenecek söz değil bu konular,

Sizin gibi ite dolup taşarım,
Minnet etmen onurumla yaşarım,
Yanar döner hallerine şaşarım,
Sizin gibi it yalından yalanmam.

Yüz karası oldun kastamonuya,

Gelen çok giden çok varmıdır dönüş,
Üç günlük Dünyada ölümdür son iş,
Aslında bu Dünya geniştir geniş,
Dünyayı daraltan İnsandır İnsan.

Aç gözlü doymazlar mal mülkü tanır,

At ile eşşeği koşmuştuk çite
Benim şaşkınlığım bizim şu ite,
Salyalar akıtır bak şu gayrete,
İnsan bu kadar da yalak olur mu?

Kardeşinde olsa seni tanımaz,

Büyüme varlıkla dahada küçül,
Hoşgörü şefkatle insana açıl,
Yırtılmazmı sandın sırtındaki çul,
Üç günlük dünyada insan olmalı.

Sorsan yalancıya yalancı değil,

Kimisi fakir kimisi zengin yaşar,
Ancak bu dünyada engeli aşar,
Büyük yüce Allah büyümek sanamı düşer,
İnsan olan mal mülk ile büyümez.

Sırat yolu günahsızsan geçilir,

Zalim Dünya sende gönül eğlerim,
Bende şunu bilir şunu söylerim,
Adam adam değil ise neylerim,
İnsanlıktan başka bir şey tanımam.

İnsanların iki yüzlü olanı,

Çok olur Dünyanın gelip gideni,
Ölüm haktan haktır olmaz nedeni,
Ruh çıkar toprağa girer bedeni,
İmkansız ölümün şakası olmaz.

Boş ver gitsin fazla sıkma kemeri,

İşine yararsan olmaz senden iyisi,
Çoktur böyle kavatların sayısı,
Dağdan inme kıraç dağın ayısı,
İki yüzlü kavattan adammı olur.

Yüze güzel dostum diye kucaklar,