Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yoktu elinde kuruş kuruş sayardı,
Üç kuruş uğruna cana kıyardı,
Aç kalınca kuru ekmekle doyardı,
Oldum delisi olmuş dünkü soytarı.

O kadarda haindi şeytan damardı,

Olmaz derim bu kadarda pes artık,
Ar namus kalmamış suratı yırtık,
Bu dediğim akıl almaz bir sürtük,
Bildiğini okur nankör uyumsuz.

Uyanığın safı hemde tam bir şeytanı

Boşa hava atma dostum ne dersin,
Gülersin oynarsın bayram edersin,
Bir gün geldi isen bir gün gidersin,
Korkunun ecele faydası yoktur.

Bilinen gerçeği görmeyen kördür,

Önce iyi düşün başını kayır,
İyi insanı kötü insandan ayır,
Her olur olmazdan bekleme hayır,
Çoktur memlekette çoktur kör inkâr.

Yapılan iyiliği inkâr edenler,

İş olandan sonra özür dileme,
Nefretle kin dolu ne bu kelime,
Sözlerim herkese cümle Aleme,
Ar namusu atmış kudurguna bak.

Haz almazsın hayat denen fasıldan,

Zaten pınar bulanıktır başından,
Asgari ücret aylığıyla işinden,
Biriktirdiğini tırnak ile dişinden
Kuruş kuruş soyuyorlar Bizleri.

Arzın bilir ister alış ister alışma,

Hayatımız döndü kâbus romana,
Yollar uzar gider dağı dumana,
Kaldık ne günlere bak şu zamana,
Nesil azgın nesil kullar kudurgun.

Dünya arsız namussuzlarla dolmuş,

Deki ne fark eder hitten yemene,
İnsan isek ne gerek varki kine,
Kim aç kalmış susuz kalmış kime ne,
Hainlere küfür edesim geldi.

Tek bildiğim insanlığın adına,

Zağar itle kangal birbirini boğdu,
Böylece ara itlerine gün doğdu,
Şahin ile Aslanları kim kovdu,
Meydan zağar itle kangala kaldı.

Kaldımıki eski beylik saltanat,

Burnu koku almaz geride kalmaz,
Yapma minik yapma böylede olmaz,
Taş atanı kemik atanı bilmez,
Allah'ın en nankör kuludur minik.

Gelde haber anlat cahil yobaza,