Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Çakalların Cennet mekanı oldun,
Hiç yılmadın yıllarca boşalıp doldun,
Benim gibi gariplerde ne buldun,
Dünya senin benim ile derdin ne.

Kucakladın bağrına bastın her sahtekeri,

Demirse demirdir bakırsa bakır,
Şaşırır kalırsın bu nasıl fikir,
Her nereye gitse bildiğini okur,
Densizler haddini bilmez malesef.

Ağasından başkasına yoktur güveni,

Bilki amca demek baba yarısı,
Eline ne geçti odun irisi,
Çoktur senin gibi itin sürüsü,
Yazık sana diplomalı sahteker.

Benimde amcam vardı karşı gelmedim,

Nasıl bir anane nasıl bir töre,
Güç yetmez hesat nanköre,
Meydan kaldı dikdatöre,
Kem konuşur dili sivri.
Devir yobazların devri.

Yezit oğlu yezit ayırır ırkım,
Aslında öz ve öz türk oğlu türküm,
Geçim telaş derken yırtıldı kürküm,
Güzel Memleketim dar geldi Bize.

Şahittir Dünyaya gelip gidenler,

Dünya sonsuz insan fani,
Gelenler hep gitti hani,
Hep aynı dünü bu günü,
Seni güzel sandık Dünya.

Hep ileri gitmez geri,

Ezeli ezelden dünya hep böyle,
Çaresi varmıdır gelde sen söyle,
İsterimki uzun yaşa hiç ölme,
Ölüm bizler için dostum üzülme.

Gelenler kadarda çoktur gidenler,

İnneden ipliğe hayel edersin,
Ta çocukluk yıllarına gidersin,
İçten mırıldanıp bir şeyler dersin,
Dönüpte geçmişe baktığın zaman.

Takvimlerden kopar tek tek yapraklar,

Doğru varken eğri yola gidilmez,
Her olur olmazla sohpet edilmez,
Yol yordamı edep erkanı bilmez,
Doğruluktan geçer dosta giden yol.

Sana sözüm kenidini bilmez densiz,

Her yerde herkesin büküktür boynu,
Hüküm sürer dümencinin oyunu,
Gelende aynı gidende aynı,
Bir kerecik doğru İnsan gelmedi.

Gariban her şeyi canıyla öder,