Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Şerfsiz hainler cirit atıyor,
Aslanın ininde çakal yatıyor,
Malüm benim derdim bana yetiyor,
Kahpe dünya bana göre değilsin.

Hainlerin yiyor balı böreği,

Şerefsizde olsan paran olmalı,
Gidip baş köşede yerini almalı,
Şunu öğrenmeli şunu bilmeli,
Dürüst olmak yetmez bizim toplumda.

Varlıklıysan varsa paranla pulun,

Ne zamana kadar hayel kurayım,
İste bu canımı sana vereyim,
Bende eller gibi murada ereyim,
Yeter artık yosmam bitsin bu sevda.

Aşk ile sevdayı çekmekse zordur,

Ateş yanmayınca bacamı tüter,
Şahinler ağlarken baykuşlar öter,
Öldürmekle ne dost ne düşman biter,
Biri gider biri gelir itlerin.

Dünyanın her yeri dolu hainle,

Sığmaz bu Dünyaya garip başımı,
Ne yapsamda küçültemem yaşımı,
İnsanı yıpratır zaman aşımı,
Hayel gibi gelir geçer bir ömür.

Geçim telaş bağlar bizi seriye,

Eğer İnsan isen yerinde otur,
Önce çuvaldızı kendine batır,
Dar gününde seni tümden unutur,
Böyle olur iyi Günün Dostları.

Kendin bir şey sanan hüküm yürüden,

Garipleri başımızdan atarız,
Helalmı harammı demez yutarız,
Şerefsizler zengin ise tutarız,
Biz toplum olarak işte böyleyiz.

Biz insanlar belli noktada durmaz,

Kardeş kardeşi sırtından vurur,
Kem dilden kem sözler incinir gurur,
Ah ile vah ile hayatmı yürür,
Böyle bir Dünyada neme güleyim.

Her nerede olsa konuşur marka,

Kurumuş vicdanın yitirmiş benliğin,
Hep ömürden gider geçer günlüğün,
Yeterki ölme hazır beyaz gömleğin,
Boşuna uğraşma divane gönlüm.

Yüce Allah'tır bu Dünyanın sahibi,

İnsan oğlu bilse bu dünya boşmuş,
En güzeli dürüstlük insanlık hoşmuş,
Herkes para mal mülk derdine düşmüş,
Böyle bir zamana kaldık velakin.

Zalim dünya hiç kimseye kalmıyor,