İşine yararsan olmaz senden iyisi,
Çoktur böyle kavatların sayısı,
Dağdan inme kıraç dağın ayısı,
İki yüzlü kavattan adammı olur.
Yüze güzel dostum diye kucaklar,
O kadarda olma yufka yürekli,
Dost dediğin satar seni sürekli,
İnsanlara tavırlı olmak gerekli,
Dostum deyip her insana güvenme.
Atar seni köşe bucak viraja,
Büyük haddini bilsin küçük yerini,
Bilmiyorsa zararını kârını,
Eğer varsa senin ile sorunu,
Herkesin ayıbını yüzüne söyle.
Arkadan küfür edip yüzlere gülme,
Pek önemli değil dünyaya gelmek,
Önemli olan iyiyi kötüyü bilmek,
Açta olsan iyidir şerefli ölmek,
Herkes şerefi için yaşar dünyada.
İki yüzlü yanar döner kepaze,
Hiç duydunmu dostum gidip geleni,
Kabire kor iken gördünmü öleni,
Sence varmı sözlerimin yalanı,
Ölümün sırrını hiç kimse bilmez.
Darlığı varlığı yoktan yaradan,
At ile eşşeği koşmuştuk çite
Benim şaşkınlığım bizim şu ite,
Salyalar akıtır bak şu gayrete,
İnsan bu kadar da yalak olur mu?
Kardeşinde olsa seni tanımaz,
Gelen çok giden çok varmıdır dönüş,
Üç günlük Dünyada ölümdür son iş,
Aslında bu Dünya geniştir geniş,
Dünyayı daraltan İnsandır İnsan.
Aç gözlü doymazlar mal mülkü tanır,
Sen dünkü çocuksun daha bebesin,
Uyanığım dersin aptal gibisin,
Uzaksın saygıdan işte sen busun,
Beni fazla ayar etme Çorumlu.
Senle hemşeriyiz yakınız yakın,
Sevdasıyla yandım nara,
Ceylan gözlü kaşı kara,
Gölde gibi arkam sıra,
Gelir gider bu nasıl aşk.
Söz verdim seni sevmeye,
Can gırtlağa geldi sıktın ha sıktın,
Yalan ile suçun üstüne çıktın,
TC'yi kaldırdın her şeyi yıktın,
Bunca kötülükler senin eserin.
İnsan bu kadarda olmaz muhanet,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!