Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Kafir gelmiş Türkiye'de cirit atıyor,
Bu dünyanın anasını satıyor,
Aslanın ininde kedi yatıyor,
Ben kendi yurdum rahat değilim.

Her ay mahkumuz askeri ücrete,

Benim bu dünyaya aklım ermiyor,
Nankör gamsız gerçekleri görmüyor,
Yakın dostum hal hatırım sormuyor,
Bende anlamadım bilmem suç kimde.

Yüce Allah her zaman kısmet verendir,

Bilmem beddua mı bilmem çile mi,
Söyleyin dostları gördünüz mü hilemi,
Çekiyorum Allah vermiş belamı,
İki yakam bir araya gelmiyor.

Karga cirit atar masum şahinler,

Kardeşimde olsa nispet yaparsa,
İnsan değil ise şeytana yârse,
Dar gününde bana hadi git derse,
Beş para etmeze boyun eğemem.

Bana kısmet veren Allah'tır Allah,

Eğer İnsan isen yerinde otur,
Önce çuvaldızı kendine batır,
Dar gününde seni tümden unutur,
Böyle olur iyi Günün Dostları.

Kendin bir şey sanan hüküm yürüden,

Kurumuş vicdanın yitirmiş benliğin,
Hep ömürden gider geçer günlüğün,
Yeterki ölme hazır beyaz gömleğin,
Boşuna uğraşma divane gönlüm.

Yüce Allah'tır bu Dünyanın sahibi,

Kardeş kardeşi sırtından vurur,
Kem dilden kem sözler incinir gurur,
Ah ile vah ile hayatmı yürür,
Böyle bir Dünyada neme güleyim.

Her nerede olsa konuşur marka,

İnsan oğlu bilse bu dünya boşmuş,
En güzeli dürüstlük insanlık hoşmuş,
Herkes para mal mülk derdine düşmüş,
Böyle bir zamana kaldık velakin.

Zalim dünya hiç kimseye kalmıyor,

Ne zamana kadar hayel kurayım,
İste bu canımı sana vereyim,
Bende eller gibi murada ereyim,
Yeter artık yosmam bitsin bu sevda.

Aşk ile sevdayı çekmekse zordur,

Sığmaz bu Dünyaya garip başımı,
Ne yapsamda küçültemem yaşımı,
İnsanı yıpratır zaman aşımı,
Hayel gibi gelir geçer bir ömür.

Geçim telaş bağlar bizi seriye,