Sen dünkü çocuksun daha bebesin,
Uyanığım dersin aptal gibisin,
Uzaksın saygıdan işte sen busun,
Beni fazla ayar etme Çorumlu.
Senle hemşeriyiz yakınız yakın,
Düşün İstanbul'u koskoca derya,
Düşersen içine çıkılmaz rüya,
Bizde İstanbul'lu olma hırsı varya,
Bak senide yutar derin İstanbul.
Ne söyleyim vardır binbir milleti,
Demirse demirdir bakırsa bakır,
Şaşırır kalırsın bu nasıl fikir,
Her nereye gitse bildiğini okur,
Densizler haddini bilmez malesef.
Ağasından başkasına yoktur güveni,
Yalana odaklı uzak gerçeğe,
Kavak uzasada değmezmiş göğe,
Ne söylesen boştur soysuz köpeğe,
Yezide derdini anlatamazsın.
Hiç kimse kendine bulmazki hata,
Çakalların Cennet mekanı oldun,
Hiç yılmadın yıllarca boşalıp doldun,
Benim gibi gariplerde ne buldun,
Dünya senin benim ile derdin ne.
Kucakladın bağrına bastın her sahtekeri,
Çok iyisin çokta hoşsun,
İnan bu konuda boşsun,
Sen bırak başkası koşsun,
Cemal Sofi Cemal Sofi.
Uzaktan görünen dere,
Vicdanlara sığmaz senin bu işin,
Sökülsün tırnağın dökülsün dişin,
Ah çekip ağlayan garibi düşün,
Çek elini bu Milletin cebinden.
Asgari ücretli yıl on iki ay,
Sanki sensin bu Alemin katibi,
Bizdekiler baştan koparır ipi,
Kapattı yüksek okulu açtı imam hatibi,
Çayırova Gebze bunu hak etti.
Biz alıştık yükseklerden inmeye,
Gerçekler dururken yalan yazanlar,
Belasını başından bulsun azanlar,
İki yüzlü olup ara bozanlar,
Çoktur Memlekette çok bilen dürzü.
Dereler vadiler şehirler köyler,
Ben bilirim akıllı İnsan yanılmaz,
Adam olmayanın ismide anılmaz,
Çarede arasan geri dönülmez,
Çilekeş hayatın bittiği yerde.
Ölüm gelir can borcunu ödersin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!