Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Kurumuş vicdanın yitirmiş benliğin,
Hep ömürden gider geçer günlüğün,
Yeterki ölme hazır beyaz gömleğin,
Boşuna uğraşma divane gönlüm.

Yüce Allah'tır bu Dünyanın sahibi,

Kardeş kardeşi sırtından vurur,
Kem dilden kem sözler incinir gurur,
Ah ile vah ile hayatmı yürür,
Böyle bir Dünyada neme güleyim.

Her nerede olsa konuşur marka,

İnsan oğlu bilse bu dünya boşmuş,
En güzeli dürüstlük insanlık hoşmuş,
Herkes para mal mülk derdine düşmüş,
Böyle bir zamana kaldık velakin.

Zalim dünya hiç kimseye kalmıyor,

Ne zamana kadar hayel kurayım,
İste bu canımı sana vereyim,
Bende eller gibi murada ereyim,
Yeter artık yosmam bitsin bu sevda.

Aşk ile sevdayı çekmekse zordur,

Sığmaz bu Dünyaya garip başımı,
Ne yapsamda küçültemem yaşımı,
İnsanı yıpratır zaman aşımı,
Hayel gibi gelir geçer bir ömür.

Geçim telaş bağlar bizi seriye,

Ateş yanmayınca bacamı tüter,
Şahinler ağlarken baykuşlar öter,
Öldürmekle ne dost ne düşman biter,
Biri gider biri gelir itlerin.

Dünyanın her yeri dolu hainle,

Garipleri başımızdan atarız,
Helalmı harammı demez yutarız,
Şerefsizler zengin ise tutarız,
Biz toplum olarak işte böyleyiz.

Biz insanlar belli noktada durmaz,

Şerefsizde olsan paran olmalı,
Gidip baş köşede yerini almalı,
Şunu öğrenmeli şunu bilmeli,
Dürüst olmak yetmez bizim toplumda.

Varlıklıysan varsa paranla pulun,

Çoşkun çoşkun seller sular akardı,
Gök gürlerdi bulut şimşek çakardı,
Ağustosta güneş hayli yakardı,
Bu günlerden çok iyiydi eskiden.

Sonbaharda melerdi koyun kuzular,

Sünni değil isen senle pay etmez,
Böyle insan Allah yolundan gitmez,
Oruç tutsa namaz kılsa da yetmez,
Olmaz olsun Müslümanlık bu ise.

Namaz kılıp oruç tutup hak yerse,