Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Vatan bizim diye yanıp tütenler,
meydanlarda bol keseden atanlar,
Dönmek yok diyerek atıp tutanlar,
Boş kaldı meydanlar nerdeler hani.

Bıkmış usanmışız ümik sıkandan,

Dünya gemi kimi biner kimi iner,
Zalimlerde fırsat olsa tersine döner,
İnsanlarda İnsanı ayırmak hüner,
Sadece İnsanları ölüm ayırmaz.

Can çıkar bedeni topraklar yutar,

Ayrılıkla ölümden çok acıdır,
Bekleyenler eş dost ana bacıdır,
Çile Haktan deme nedir necidir,
Sabret dostum sabret bir gün gelirim.

Alllah beni muhtaç etmez hesada,

Şaşırma eğerki kurursa çeşmen,
Eyvah deyip sonra olursun pişman,
Dost dediğin insan belkide düşman,
İçten hesad olur rezil insanlar.

Çok egoist çok akıldan fukara,

Derbeder halime kimler bakacak,
Bu gidişle dertler canım yakacak,
Ruhum bedenimden çıktı çıkacak,
Zalim Dünya sende ruhum sıkıldı.

Ne etsem ne yapsam gücüm yetmiyor,

Bu Memleket garibanlar diyarı
Kaçtı tadı tuzu kaçtı ayarı,
Ben bilirim Dünya denen bu yeri,
Parası olanın kölesi Dünya.

Malı mülkü para pulu olanlar,

Dostluk biter şeytan girer,
Bende derim neye yarar,
Hainler saltanat sürer,
Paranın olduğu yerde.

Yola gelmez kaba katı,

Zenginde güç kuvvet zenginde didar,
Fakir korkar bu dünyaya can adar,
Şükür şükür ama nereye kadar,
Bu ne biçim dünya hayatmı bu be.

Din İman tanımazlar sefayı sürer,

Dostluk eskidendi şimdi arama,
Ortak olmaz yürekteki yarama,
Şimdi ise giden şudur zoruma,
Hal hatırım sormaz oldu Dostlarım.

Her şeye he deyip olsamda sakin,

Hasretim bende çoktur değerin,
Anlayamaz kimse bu sevda derin,
Severim ben seni ayrıdır yerin,
Razıyım ben senden olsun haberin,
En güzel duygu bu kalpten severim,
Taht kurdu kalbime varlığın varın.