Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Çok olur Dünyanın gelip gideni,
Ölüm haktan haktır olmaz nedeni,
Ruh çıkar toprağa girer bedeni,
İmkansız ölümün şakası olmaz.

Boş ver gitsin fazla sıkma kemeri,

At ile eşşeği koşmuştuk çite
Benim şaşkınlığım bizim şu ite,
Salyalar akıtır bak şu gayrete,
İnsan bu kadar da yalak olur mu?

Kardeşinde olsa seni tanımaz,

İşine yararsan olmaz senden iyisi,
Çoktur böyle kavatların sayısı,
Dağdan inme kıraç dağın ayısı,
İki yüzlü kavattan adammı olur.

Yüze güzel dostum diye kucaklar,

Zalim Dünya sende gönül eğlerim,
Bende şunu bilir şunu söylerim,
Adam adam değil ise neylerim,
İnsanlıktan başka bir şey tanımam.

İnsanların iki yüzlü olanı,

Kimisi fakir kimisi zengin yaşar,
Ancak bu dünyada engeli aşar,
Büyük yüce Allah büyümek sanamı düşer,
İnsan olan mal mülk ile büyümez.

Sırat yolu günahsızsan geçilir,

Büyüme varlıkla dahada küçül,
Hoşgörü şefkatle insana açıl,
Yırtılmazmı sandın sırtındaki çul,
Üç günlük dünyada insan olmalı.

Sorsan yalancıya yalancı değil,

Zordur açlık yokluk sefalet çekmek,
Kazanması kolay değil ter dökmek,
Olmayınca olmaz su ile ekmek,
Zay etme ekmeği israf haramdır.

Yoksa aç insanın gelmez uykusu,

Gelen çok giden çok varmıdır dönüş,
Üç günlük Dünyada ölümdür son iş,
Aslında bu Dünya geniştir geniş,
Dünyayı daraltan İnsandır İnsan.

Aç gözlü doymazlar mal mülkü tanır,

Sizin gibi ite dolup taşarım,
Minnet etmen onurumla yaşarım,
Yanar döner hallerine şaşarım,
Sizin gibi it yalından yalanmam.

Yüz karası oldun kastamonuya,

Sana gelir sen gibi bana gelir ben gibi,
Satar seni dolarsa para pulla cebi,
Zannedersin bu dünyanın sahibi,
İşte budur şerefsizin tanımı.

Şeytana yoldaşdır şeytana tapar,