Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

İyileri sakla kötüleri sil,
Bahar gelmeyince kokmaz gonca gül,
Sabret ama önce beklemeyi bil,
Bir şey olacaksa zamanı bekle.

Bir şeyi önce düşün olmaz zamansız,

Garibanı vurur dibten,
He elbise hemde kepten,
Çaresi yok çıkar cepten,
Vergi vergi zalim vergi.

Hergün her ay girer gamla,

Götürsen Cennete çıkarsan aya,
Kalmışız geride gideriz yaya,
İşte bu durumlar çıkar ortaya,
Zamane evladından hayır bekleme.

Nedense herkes birbirin kınar,

Haykırıp kükreyip dolup taşmadım,
Korkanların arkasından koşmadım,
Bilirim haddimi sınırı aşmadım,
Zalimlik zorbalık bana yakışmaz.

Dünyada İnsana değer veririm,

Kimsenin umrunda değil canında çıksa,
Doğru dürüstte olsan alnında aksa,
Helede garipsen dayında yoksa,
Bu zamanda zordur ayakta kalmak.

Birileri bir yandan malı götürür,

Yıl on iki ay asgari ücrete talim,
Kıymet bilmez yokluk görmeyen zalim,
İç açıcı değil benim bu halim,
Zulmeden zalime laanet olsun.

Zalimden zalimdir hainden öte,

Bak şu güzelliğie bak şu süsüne,
İsyanı öfkesi bilmem nesine,
Martılarda gelmez oldu sesine,
Marmara denizi çoştu bu gece.

Büklüm büklüm dalgalar kıyıya vurdu,

Düzenbazda dostluk sürer pazara,
Bende dostluk ölmez gider mezara,
İyi günün dostu baygın hazıra,
Çıkarcılar yarı yolda satarmış.

Gerçek dostun arkasından hep ağla,

İnsan çeşit çeşit yer karış karış,
Kimileri mal mülkle ediyor yarış,
Bizi taştan taşa vurur üç kuruş,
Bu Dünyada derdi olmayan varmı.

Çirkininden tutta güzel huriden,

Hayat bir gemidir, dünya limanı,
Azgın nesil dinlemiyor amanı,
Su altından yürütürler samanı,
Bilmez ki dünya boş kullar ne zalim.

Yalan, yanlış olmuş yoktur törpüsü,