Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

En yakın dost takar daldan dallara,
Bu zamanda güven olmaz kullara,
İyi düşün düşme berbat hallere,
İki ayaklı aç kurtlara yem olma.

Bu zamanda kardeş kardeşi satar,

Boş ise tenceren kırıksa tavan,
Şaşırma hüzünle düşerse havan,
Kimse gelmez ıssız kalır şen yuvan,
Hain dostlar sokar yerin dibine.

Yedirirsen içirirsen iyisin,

İnsan oğlu yaşamaktan usanmaz,
Akıllı insan cehennem narına yanmaz,
Şerefsizler buna bile inanmaz,
Yeterki sen insan olmaya çalış.

Sanmayın bu dünya boş değil dolu,

Gözümü açtım yokluk ile tanıştım,
İyi kötü ben her şeye alıştım,
Mecbur hayat sabretmeye çalıştım,
Ne yapsam ne etsem yinede olmadı.

Yanar söner içimizdeki yangınlar,

Kimsenin umrunda değil canında çıksa,
Doğru dürüstte olsan alnında aksa,
Helede garipsen dayında yoksa,
Bu zamanda zordur ayakta kalmak.

Birileri bir yandan malı götürür,

Yıl on iki ay asgari ücrete talim,
Kıymet bilmez yokluk görmeyen zalim,
İç açıcı değil benim bu halim,
Zulmeden zalime laanet olsun.

Zalimden zalimdir hainden öte,

Düzenbazda dostluk sürer pazara,
Bende dostluk ölmez gider mezara,
İyi günün dostu baygın hazıra,
Çıkarcılar yarı yolda satarmış.

Gerçek dostun arkasından hep ağla,

İnsan çeşit çeşit yer karış karış,
Kimileri mal mülkle ediyor yarış,
Bizi taştan taşa vurur üç kuruş,
Bu Dünyada derdi olmayan varmı.

Çirkininden tutta güzel huriden,

Bak şu güzelliğie bak şu süsüne,
İsyanı öfkesi bilmem nesine,
Martılarda gelmez oldu sesine,
Marmara denizi çoştu bu gece.

Büklüm büklüm dalgalar kıyıya vurdu,

Dünkü sümüklüler bu gün ağa oldu,
Dünya terse döndü hal nice oldu,
Her dertle her çile bizimi buldu,
Ne olursa olan bize oluyor.

Kader bahtı kara gün kara günse,