Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Zannetmeki sen hep böyle kalırsın,
Hemde seve seve razı olursun,
Biz nice tayyipler gördük bilirsin,
Direne direne kazanacağız.

Ben yılmam herşeyden türk oğlu türküm,

Güven olmaz İmansıza Dinsize,
Adam olmaz demiş idim ben size,
Konuşturma fırsat verme densize,
Kör kurşundan beter olur acı söz.

Bence uzak durmak lazım zalimden,

Kardeş hakkı yiyen girsin kabire,
Çoktur böyle yer yer doymaz habire,
Hayret kaldım şu bendeki sabıra,
Lanet kardeş hakkı yiyen kavata.

Hakkım vardır her dökülen yaprakta,

Dünya mezar olur gelen gidene,
Anana babana ata dedene,
Hele bak şu ölüm denen nedene.
Uyanık geliriz uyur gideriz.
Bilmiyorsan bunun adıda ölüm.

İyiler hüzünlü kötüler kinli,
Farketmez kadını kızlı gelinli,
Güzeller maymuna kaptırmış gönlü,
Bir gerçeğe şahit oldum dünyada.

Yalancılar kadıdanda kadıdır,

Vuran vurmuş zaten birde sen vurma,
Bulmuşum belamı kendini yorma,
Nedendir niyedir diye hiç sorma,
Dert çile çekmeye benmi hevesim.

Muhanet çetindir dostlar gangaster,

Yaşım geldi geçti dayandı kırka,
Lanet bu düzene ters dönen çarka,
Şahittir üstümde yırtılan hırka,
Bilmem bana ne zaman Gün doğacak.

Tabiki Dünyada dertle çile çok,

Bir dil varki diken gibi batıyor,
Palavracı bol keseden atıyor,
Bülbül demem baykuş gibi ötüyor,
Yeter artık bıktım senin dilinden.

Nasıl insan çözemedim bir türlü,

Dobradır sözlerim biraz ağırım,
Ya onlar akıllı ya ben sağırım,
Bir bilseniz bir acayip bir durum,
Beş kardeşten biri kötü olurmu.

Benim kardeşlerim sever çıkarı,

Akşamki söyledği söz sabahı tutmaz,
Çoktur böyle yalancı insanlar bitmez,
Her şeyi unutur sade kini unutmaz,
Bıktım yıldım iki yüzlü insandan.

Açta kalsan hain vermez sadaka,