Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yoldaştır şeytanlar yoldaştır cinler,
Kin kibirli içten hesat insanlar,
Kendi söyler ancak kendisi dinler,
Hiç kimseye fırsat vermez çok bilen.

Ehli olan dinler cümle alemi,

Güzel her yerde güzel,
Güzelliği kendine özel,
Hiç bana okuma gazel,
Çirkin ile günmü geçer.

Güzelde güzellik başka,

Belki yazı belki kader,
Ağlar sızlar isyan eder,
Biri gelir biri gider,
Ömür biter çile bitmez Dünyada.

Yaşasan nolurki handa sarayda,

Kendisi başlatır kendisi kaçar,
Belkide hedefi önceden seçer,
Eden bulur herkes ektiğin biçer,
Bu düzeni bozan çıban başıdır.

Çarpık düzen çarpık bize noluyor,

Ezeli ezelden yavuzdan eser,
Yezid fırsat bulsa kellemi keser,
Bu duruma karşı deki kim susar,
Bizler korka korka bu hale geldik.

Maraşta çorumda en son sivasta,

Nefsinin peşinde mal mülke düşkün,
Arasan bulunmaz özünde pişkin,
Gökyüzü ağlıyor yer yüzü şaşkın,
Her halde bu gidişle sonumuz geldi.

Denizler deryalar dolduda taştı,

Zehir olur yenmez ekmeği aşı,
İnsan değil ise sorulmaz yaşı,
İstersen kırk sene sırtında taşı,
İyilikte yaramaz bu köpeklere.

Dedikoduda gıybetine getirir dile,

İnsanlığa insanlara karşı duyarsız,
Sevgi saygı bilmez Hepten ayarsız,
Sen bizi ne sandın namussuz arsız,
Gördüm ama böyle soysuz görmedim.

Önce hoş görülü ol geldik kapına,

Doymaz gözlü ne var ne yok hep çaldın,
Aldın ekmeğimizi elimden aldın,
Lanet olsun bu kadarmı alçaldın,
Ölme sürün buda az bile sana.

Gezide ölenler terördü hani,

Sende bir canlısın tanrı yarattı,
Hep nankörler dalllarını kör etti,
Virane dalında baykuşlar öttü,
Şimdi tek yaşarsın budaksız ağaç.

Yok idi kimseye zoru zararı,