Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Çocuklara fırsat verme yüz verme,
Gelecek yarına duvarlar örme,
Artık yeter gayrı benide germe,
Yeter hanım kendine gel kendine.

Aklım almaz saçma sapan haltına,

Varlığı bir başka yokluğu acı,
Hastaların unutulmaz baş tacı,
Hayatta kalmaya olur aracı,
İsterim her yerde olsun hastane.

Kış günü kar yağar,boran tipide,

Uludur yücedir postum,
Hak yolunda dolar testim,
Alevi olmak zordur dostum,
Herkes Alevi olamaz.

Bizdedir kırklar,yediler,

Her gün beni odaklarsın ters yöne,
Uymam sana git başımdan kör şeytan.
Hep başımda dönüp durursun yine,
Duymam seni git başımdan kör şeytan.

Girersin beynime yaparsın yorum,

Hep kalırım vesvede vesvesde,
Kaldım sanki çıkılmaz dar kafeste,
Of çekerim her aldığım nefeste,
Genç yaşımda kocadımda kocadım.

Haramdan lokmayı sokmadım eve,

Canım deyip basacaksın bağrına,
Hiç karşılık vermesede çağrına,
Seven kalpler ölür aşkın uğruna,
Budur kalpten sevmek gerçek aşk budur.

Sevmek ve sevilmek değil eğlence,

Dünya yaşamında üretme zoru,
Kör diye kör bakıp, hor görme körü,
O da bir insandır, bizlerden biri,
Gelde şu dünyayı fazla dar etme.

Eğer ki kendinde varsa öz güven,

Fark etmezki evlat evdeki karım,
Şaştım kaldım bende ilginç bir durum,
İnsanları sevmek en büyük carım,
İnsana insanlık fayda etmiyor.

Kötüyü tutarlar iyiyi dışlar,

Çoğu kendin bilmez sevmem der Kars'ı
Sanki kendi almış dört dörtlük dersi,
Çok olur mert insan düşünme tersi,
Harbi gerçek insan var Yücel abim.

Yücel abi seni tanımam fazla,

Yer Çayırova Yenimahalle,
Şımarık bir tavır küfürlü dille,
Durağın camına vuruyor sille,
Nerden çıktı üç tane zamane piçi.

Sence hoş mu devlet malını kırmak,