Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Hep kalırım vesvede vesvesde,
Kaldım sanki çıkılmaz dar kafeste,
Of çekerim her aldığım nefeste,
Genç yaşımda kocadımda kocadım.

Haramdan lokmayı sokmadım eve,

Canım deyip basacaksın bağrına,
Hiç karşılık vermesede çağrına,
Seven kalpler ölür aşkın uğruna,
Budur kalpten sevmek gerçek aşk budur.

Sevmek ve sevilmek değil eğlence,

Şekil suratından düşen bin parça,
Bir kadın erkeğe atarmı fırça,
Kem dilden dökülen sözleri sırça,
Kendine bak benim için vah deme.

Bir görseniz kısmet veren sanarsın,

Şaşkınlığım akıl almaz nesile,
Karma karış hayat benzer fasıla,
Dünya fani insan uymaz usule,
İki ayaklı şeytanlardan usandım.

Çoğaldı yalancı çoktur kırkayak,

Babam yokki anam yokki nazlanam,
Olmayınca hangi dosta özlenem,
Gerçek neyse odur neden gizlenem,
Varsa vardır yoksa yoktur ben buyum.

Derler göz çıkarmaz her zaman çokluk,

Her zaman bu dünya zalime cennet,
Mert dururken namerde edilmez minnet,
Asıl gerçek budur farz olan sünnet,
Yazık günah yazık diyen olmazki.

Kimse ortak olmaz benim acıma,

Kırar keser atar tutar boş meydan,
Geçer derelerden geçemez çaydan,
Ne yapsan ne etsende vazgeçmez huydan,
Yedisinde aynı olan yetmişinde düzelmez.

Helede bu nesilden bıktık cahil milletten,

Yaratılmak yaratmak Allahın işi,
Ölüm bir anlıktır olurmu yaşı,
Ne ise o olsun her şeyin başı,
Yoksa derde derman ölüm son çare.

Kimse istemez bu dünyada ölmeyi,

Bir düşünüp binbir tane hayel kur,
Yaşadıkça görünen bu hele dur,
Pek az doğru insan yoktur hep gavur,
Gerçek adam gibi adam bulunmaz.

Zamane evlat ayarlı bu zamana,

Gece sıfır birde güvercin uçar,
Şair efkarlanır kendinden geçer,
Olsa bir yetmişlik o anda içer,
Olmaz olsun Akbank çıkış kapısı.

Kabarır iştahım artar hevesim,