Fakirde insan zenginde nedirki farkı,
Zengin cirit atar dönmez fakirin çarkı,
Söylenir dillerde yanık bir türkü,
Boran kıştan farkı yoktur fakirin.
Zengin parasıyla aya yaparmış yolu,
Dünya üstümde yükmüş gibi taşırım,
Mecbur geçim telaş hep uğraşırım,
İyiye dost olur kötülerden üşürüm,
Bende herkes gibi gamsız olamam.
Nedense görürüm pireyi deve,
Sen kimsinki bize koyarsın posta,
Yanlışmı yapılır en yakın dosta,
Bizleri çıldırdıp edersen hasta,
Sen önce sonunu düşün Fransa.
Önce iyi düşün itin çomarı,
Dostsuz dünya boştur ayrı yol tutmam,
Sözlerim kanundur Sözümü yutmam,
Kim ne derse desin dostu unutmam,
Düşmana inat dostum için yaşarım.
Darıldığım çeşmeden kırk yıl su içmem,
Bahtım kara bunca yükü taşırım,
Kendi elimle kendi başımı kaşırım,
Buz bağladım ağustosda üşürüm,
Bitmez dert eklenir dertler üstüne.
Geçti gitti kimler öldü kim kaldı,
İlim tokat zilem ilçe,
Bol turfanda tatlı salça,
Yer altında külçe külçe,
Hazinedir çayır köyüm,
Yollar taşlı bayır köyüm
Yakın karakya uzun buruna,
Körmehmetten çıktım çadır yerine,
Niyaz ettim Şahı Merdan Pirime,
Bu dediğim yerler bize sınırdır,
Cennet Çayır köyüm kalpte onurdur.
Çocuklara fırsat verme yüz verme,
Gelecek yarına duvarlar örme,
Artık yeter gayrı benide germe,
Yeter hanım kendine gel kendine.
Aklım almaz saçma sapan haltına,
Memleket üç beş tane patrona kalmış,
İşçi emekçi ekmek kölesi olmuş,
İsterseniz deyinki bana çok bilmiş,
Bu dünyada zordur iki ayak üstünde kalmak.
Gerçekte olsa hayelde olsa zor işler,
İnanmadı bak kafirin zoruna,
Hubuyar Sultanım girdi fırına,
Buz tuttu sakalı döndü yarına,
Kafirin şerine güldü Hubuyar.
Bir tekmede taştan çıkardı suyu,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!