Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yakın karakya uzun buruna,
Körmehmetten çıktım çadır yerine,
Niyaz ettim Şahı Merdan Pirime,
Bu dediğim yerler bize sınırdır,
Cennet Çayır köyüm kalpte onurdur.

Çocuklara fırsat verme yüz verme,
Gelecek yarına duvarlar örme,
Artık yeter gayrı benide germe,
Yeter hanım kendine gel kendine.

Aklım almaz saçma sapan haltına,

Dostsuz dünya boştur ayrı yol tutmam,
Sözlerim kanundur Sözümü yutmam,
Kim ne derse desin dostu unutmam,
Düşmana inat dostum için yaşarım.

Darıldığım çeşmeden kırk yıl su içmem,

Bahtım kara bunca yükü taşırım,
Kendi elimle kendi başımı kaşırım,
Buz bağladım ağustosda üşürüm,
Bitmez dert eklenir dertler üstüne.

Geçti gitti kimler öldü kim kaldı,

Arkasını çalıya koyar adını deliye,
Her zaman her yerde hazır belaya,
Şaşkınlığım oda Allah kuluya,
İçten haset hesat kurnaz şebelek.

Bilemezsin gerçekten adam sanarsın,

Yeter be yaktın canımı,
Şaştım dondurdun kanımı,
Zindan ettin o günümü,
Git başımdan küçük şeytan.

Sözde çocuk derler bebe,

Ne demek bir işi tersine yapmak,
Haine has namert elini öpmek,
Yakışmaz insana insanı satmak,
Yerde kalmaz çıkar mazlumun ahı.

İnsanlar acayip bilmem ne işse,

Her gün beni odaklarsın ters yöne,
Uymam sana git başımdan kör şeytan.
Hep başımda dönüp durursun yine,
Duymam seni git başımdan kör şeytan.

Girersin beynime yaparsın yorum,

Varlığı bir başka yokluğu acı,
Hastaların unutulmaz baş tacı,
Hayatta kalmaya olur aracı,
İsterim her yerde olsun hastane.

Kış günü kar yağar,boran tipide,

Şaşkınlığım akıl almaz nesile,
Karma karış hayat benzer fasıla,
Dünya fani insan uymaz usule,
İki ayaklı şeytanlardan usandım.

Çoğaldı yalancı çoktur kırkayak,