Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Haktır ölüm yoktur kaçış kurtulmak,
Yüce Allaha mahsus ölümsüz olmak,
Bazı insana göre ilginçtir ölmek,
Hayat güzel ölüm acı can tatlı.

Nedirki insan oğlu hüküm yürüte,

Herkes gelip geçecektir oradan,
Ancak bunu bilen Yüce yaradan,
Bizler ise garip kuluz sıradan,
Her şey olur biter vakti gelince.

İlkbaharda bak şu göçmen kuşlara,

Ortalığa söz atar kurcalar beyni,
Böylesi insanlar her yerde aynı,
Utanmaz arlanmaz bükülmez boynu,
Ne dediğini bilmeyen tok söz.

İçindeki şeytan ile avunan,

Gelen geldi giden gitti,
Ecel geldi vadem yetti,
Ahla vahla ömür bitti,
Deki dünya kime kaldı.

Göz açıp kapayana kadar,

Kalmaz dünya padişaha,kırala,
Vakti gelir ölüm haktır her kula,
Unutmuş gerçeği gözün kör ola,
Kalır sanma kime kalmış bu dünya.

Benim sözüm böbürlenen beyime,

Gariban masumun elleri bağlı,
Her zaman zorbadır zorbanın oğlu,
Farketmez şehirli farketmez köylü,
Zorbalıkla işi zorbadır dişli.

Belli hayat okuluna gitmemiş,

Bu dünyaya geldim diye yerinme,
Dosta düşman sahte yüzlü görünme,
İnsanlık zor değil sakın erinme,
İnsan olmak bu kadarda zor değil.

Can vermezsin can alırsın boşuna,

Yalan makinesi yalan aleti,
Körde olsa keskin keser jileti,
Belli olur insanların laneti,
Yedisinden yetmişine inanmam.

Bilse nankör geçmesi zor srattan,

Yeterki o dost bana versin güveni,
Ne farkeder yağlısıyla yavanı,
Ben bilirim beni kalpten seveni,
Gerçek dosta can adarım ölürüm,
Elim kanda olsa yine gelirim.

Devirmi değişti nesilmi azgın,
Zalimler şımarık ehliler üzgün,
Yaralı ceylanın gözleri süzgün,
Nerde vicdan yokmu Allah korkusu.

Nasıl olurda evlat babayı tınlamaz,