Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Bıkmış usanmışım bende herşeyden,
Yok benim beklentim ağadan beyden,
Yürek yoksa adam olurmu boydan,
Ben kedime göre dost bulamadım.

Ayıklasan bile bitmez galleşler,

Dünya güzel olsada neye yarar,
Bu dünyada önce insanlar güze olmalı.
Arzular her zaman dost dostu arar,
Bu dünyada önce insanlar güzel olmalı.

Kimi hırsız kimi soysuz olursa,

Kurudu dallarım kesildi kısmet,
Sanki ben memnunum ederim nispet,
Hanım dolup taşar gözlerim ispat,
Herkese var bana yok bu nedirki yahu.

İncitmem karıncayı dürüst yaşarım,

Bin dokuz yüz yetmiş iki,
İyiki doğdun iyiki,
Takvimlerde üç mart çünkü,
Bu gün benim doğum günüm.

Derki kimi kutlu olsun,

Sal kendini gitsin düze ovaya,
Sığmaz oldun koca Çayırovaya,
Huzur getirmedin sıcak yuvaya,
Kızım sana koca dünya dar geldi.

Bu haline bir gün şükür etmezsin,

Sende inanılmaz aşkı aradım,
Bu gözlerim seni gözler her adım,
Şu dünyada sade sensin muradım,
Kara gözlüm sevdan bana ilaçtır.

Hiç şaşırma bensiz şaşarsa rotan,

Bir işi yaparsan zor ile nazla,
Kesinlikle olmaz kısmetten fazla,
En iyisi yetinmek lazımdır azla,
Elden bir şey gelmez şans gülmeyince.

Vade yetmeyince hasta olan ölmez,

Dosta düşman olur düşmanına dost,
Nankör insan yüzündendir yanan post,
Doğruya dürüste boyun eğmez puşt,
Selam bile vermem nankör insana.

Bitmez isyanların nankörler çoksa,

Hayatta yaşarken iter kakarlar,
Acımadan başın derde sokarlar,
Ölünce arkandan ağıt yakarlar,
Çok olur kıymetin ölenden sonra.

Hainde olsa sonuçta adamdır adam,

İyi insanı kötü insanıda tanırım,
Yanar dönerlere benim sinirim,
Güvenim yitirir sarsar onurum,
Dosta karşı neden iki yüzlüsün.

İki yüzlü olmak sana ne kârdır,