Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Can veren Allah'tır can alan cani,
Gözü dönmüş cahilin yok İmanı Dini,
Alanda Allah verende unuttun hani,
Ancak dile kolay adam öldürmek.

Ne kadar kendini vursanda taşa,

Kurudu dallarım kesildi kısmet,
Sanki ben memnunum ederim nispet,
Hanım dolup taşar gözlerim ispat,
Herkese var bana yok bu nedirki yahu.

İncitmem karıncayı dürüst yaşarım,

Çok ağırdır günah korkar kaçarım,
Hak verir kısmeti dükkan açarım,
Dolu dolu yiyip dolu içerim,
Beni açmı kaldı sandın muhanet.

Öyle böyle yiyeceğim bir lokma,

Bıkmış usanmışım bende herşeyden,
Yok benim beklentim ağadan beyden,
Yürek yoksa adam olurmu boydan,
Ben kedime göre dost bulamadım.

Ayıklasan bile bitmez galleşler,

Sal kendini gitsin düze ovaya,
Sığmaz oldun koca Çayırovaya,
Huzur getirmedin sıcak yuvaya,
Kızım sana koca dünya dar geldi.

Bu haline bir gün şükür etmezsin,

Dünya güzel olsada neye yarar,
Bu dünyada önce insanlar güze olmalı.
Arzular her zaman dost dostu arar,
Bu dünyada önce insanlar güzel olmalı.

Kimi hırsız kimi soysuz olursa,

Zamanı gelince şaşmaz ecelim,
Dönüş yok geriye adıda ölüm,
Ben bir efsaneyim hayatsa filim,
Gülmedim onmadım geldim giderim.

Kitlenen kapıya tütmez bacaya,

Dursun ağa satınmı aldın kıbrısı,
Afra tafra yapar bitmez kaprisi,
Kıldan ince kıldan sırat köprüsü,
Çok zordur geçilmez duy Dursun ağa.

Biz senle kardeşiz değiliz yaban,

Kendisine çeker beni gözleri,
Şirin dili tatlı tatlı sözleri,
Helede güzellerin bitmez nazları,
Acı bana gel güzelim sev beni.

Kara kaşlar sırma saçlar o biçim,

Gel beni kandırma bırak inadı,
Aşka uçar meleklerin kanadı,
Candan seven gerçek aşk olur adı,
Kalpten sevmeyince boş olur sevmek.

Alevlenir aşk göz göze bakarak,