Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Olmazsa olmazmı dünya dumansız,
Defol derim gitmez arsız amansız,
Gizli düşman sade farkı dümensiz,
Dumanı burnumdan çıkar sigaram.

Yıllarca dumana yaptım yatırım,

Sürünen fakirler yaşayan zengin,
Mezarlıkta kabir değildir engin,
Böbürlenme koçum belkide son gün,
Bilki bir gün sıra sana gelecek.

Orda para geçmez doğruluk geçer,

Kör sağırı sağır körü kandırır,
Dünya ateşe yansa sanma söndürür,
Ne kendini nede seni ondurur,
Birde adammış gibi sırıtır sürtük.

Hainlerde gölge silahtır para,

Herkes bir uğraşı yapar eşinir,
Veyselimse garip garip düşünür,
Titriyor ellerim olmuşum sinir,
Garip halim şu bendeki şansa bak.

Kısmet ile şans hep güler zalime,

Bu dünyada bir Allahı tanıırm,
Nefsi olandan ilah olmaz sanırım,
Taşa puta tapanlara sinirim,
Tapma nefsi olandan Allah olur mu.

Nedir hacı hoca muska ayağı,

Henüz vuramadık büyük vurgunu,
Nere kadar gider suyun durgunu,
Gelende gidende hayat yorgunu,
Taştan taşa vurur bizi üç kuruş.

Kalmamış dedenden yoksa babandan,

Şekil suratından düşen bin parça,
Bir kadın erkeğe atarmı fırça,
Kem dilden dökülen sözleri sırça,
Kendine bak benim için vah deme.

Bir görseniz kısmet veren sanarsın,

Babam yokki anam yokki nazlanam,
Olmayınca hangi dosta özlenem,
Gerçek neyse odur neden gizlenem,
Varsa vardır yoksa yoktur ben buyum.

Derler göz çıkarmaz her zaman çokluk,

Şaşkınlığım akıl almaz nesile,
Karma karış hayat benzer fasıla,
Dünya fani insan uymaz usule,
İki ayaklı şeytanlardan usandım.

Çoğaldı yalancı çoktur kırkayak,

Çocuklara fırsat verme yüz verme,
Gelecek yarına duvarlar örme,
Artık yeter gayrı benide germe,
Yeter hanım kendine gel kendine.

Aklım almaz saçma sapan haltına,