Veysel Sari Şiirleri - Şair Veysel Sari

Seninle yürüdüm, dikenli yollarda, kan revan içinde,
Sen soktun beni, çekilmez dertlerin alemine.
Günahım da vebalim de senin omuzlarında,
Allah'ından bulasın, tez zamanda.

Seni sevmekten başka neydi günahım benim?

Yine bir Haziran sarsıyor takvimleri,
Millet telaşlı, millet neşeli, bir bayram havası sokaklarda...
Bense burada, uzakların o kimliksiz, o yabancı caddelerinde,
Ekmek kavgasının, o bitmek bilmeyen yorucu telaşın tam göbeğindeyim.
Nereden bilebilirdim baba, nereden bilebilirdim?
Tam da Babalar Günü’nün şafağında bağrıma bu kör bıçağın saplanacağını?

Bir gece yarısı, kağıdı kalemi vurdum masaya,
Şu gurbetin defterini düreyim diyorum, olmuyor...
Hangi sokağa sapsam ucu sana çıkıyor,
Hangi aynaya baksam yüzümde memleketin yorgun haritası.
Burnumun direği sızlıyor yine;
Anamın taze pişmiş ekmek kokusu düşüyor aklıma,

Hangi sebep seni bu kadar acımasız kıldı?
Hangi vicdan, sevdiğini böyle yalnız bıraktı?
Hangi sevgili, ardında kanlı gözyaşları bıraktı?
Hangi seven, bu acıyı benim kadar yaşadı?

Hangi geceydi, ansızın ayaz vurdu yüzüme?

Öyle bir gelişi var ki; hani kışın ortasında bahar çat kapı gelir ya,
Sanki kurumuş toprağa ilk cemre, eski bir türküye yeni bir nefes düşer.
Adı dudaklarda sadece bir isim değil, bir yaşam ilanıdır aslında;
O yürüdükçe yollar uyanır, kaldırımlar filizlenir, koca şehir şenlenir.
Herkes yaşamak der buna, dünya ise ona bakıp sadece “Hayat” diye seslenir.

Yine bir akşam çöktü sineme kara duman,
Sahte yüzler, riyakar sözler sardı her bir yan.
Dost bildiğim sırtımdan vurdu bu yalan dünyada,
Menfaat değirmeni döner durur, derman yok bu yaraya.

Ah hayatın sillesi, ne de ağır vurdun bana,

Geceler uzun, cebimde delik var,
Kiralar sanki bir felek olmuş, yakar.
Eskiden ekmek aslanın ağzındaydı derler,
Şimdi aslan bile aç, ağzı kalmamış meğer.
Dolar olmuş yüz, Euro olmuş bin hayret,
Bu gidişle halimiz yaman, vah bize medet.

Sen hep benim babam ol, ilk nefesimden beri,
Varlığınla huzur bulur, seninle güler bu canım, eri.
Canım babam, evimizin direği, şefkatli yüreğinle hep,
Geceni gündüze katıp, "Of" demeden koşturan erdeminle

Senin sevgin bir umman, sonsuz ve derin akar,

Bugün bayram baba, yüzler gülüyor hep,
Herkes giyinmiş en güzel elbiselerini.
Yüzlerde gülücükler, sofralar donanmış ne ise,
Ama benim içim buruk, gözümde hasret var bil ki.
Kalbimde ise, derin bir sızı taşırım.

Ansızın çıkar karşına, beklediğin o an,
Kader derler adına, anlamazsın ne olduğunu, inan.
Aptallaşırsın o an, kalp atışların hızlanır,
Ağlamak istersin, ama ne fayda, ne çare, kanar.

Yaptığın hataların, yanlışların bedeli bu,