Veda Vakti Şiiri - Gökhan Baş

Hüzün bastırdı yüreğimin her köşesine,
Vâsıl olamadım aşkın nihayetine,
Kara bulutlar toplandı böyle kederli günde,
Gökyüzü bile ağladı benim bu garip halime.

Bir kilit vurdum kalbimin tam orta yerine,
İçerisi tek kişilik bir hapishane,
Anahtarları kayıp, çare yok bu derde,
Cezamı çekiyorum katlanarak bu bedele.

Gerçekler söz geçiremiyor derin hislerime,
Rüzgâr savurup durdu beni eski günlerime,
Her gün yüzleşiyorum acı geçmişimle,
Kaybettiğimi arıyorum dünlerimde.

İçin için boğulmaktayım aslında,
Fırtınalar dinmez gönül deryamda,
Yüreğim dağlanır amansızca,
Ümitsiz hayallerimi hatırlatır bana.

Mürekkebim yetmez bu şiiri tamamlamaya,
Son pişmanlık da fayda vermedi bana,
Yürek dayanır mı bu mısraları okumaya!
Veda vakti gelmiştir bu hüzün dolu aşka.

Kalbim nedense hep galip geldi aklıma,
Keşkelerle dönüp baktım yaptıklarıma,
Takılıp kaldım yürek yakan ağlayışlara,
Veda ederken o mahzun bakışlara...