Sinende bir mezar, katbekat höyük
Gönlünü alıp da konuşmalıydım
Belki seni kırdım, vebalim büyük
Bir haber salıp da konuşmalıydım
Kaale almazsın, gözünde hiçim
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi: 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi : 15 Ekim 1986
Ela gözlerine kurban olayım,
Âh-u zâr dudaklarında bayıldım
Zümrüt, safir gözlerinde ayıldım
Aşkın deli çöllerinde yayıldım
Sevdim diye kötülerden sayıldım
Gizemliydi, çok başkaydı aşkımız
Elim telefonun tuşlarına kilitlendi,
Sevinçle aradım, kalbim yerinden fırladı.
Saniyeler yıl gibi geçti,
Aklımı sorarsanız, çoktan gitti.
Nefesimi tuttum, bırakmadım.
Telefonu açtığında,
Sen hiç kurşun yarası gördün mü? Ya sevda yarası...
Ben gördüm...
Birinde bir ölürsün, yolcusun öbür dünyaya...
Diğerinde bin ölürsün, kalırsın bir başına.
Nerden mi biliyorum?
Vuran sen olduktan sonra, bu kurşun da yenilirmiş.
KÖRDÜĞÜM
Her insan biraz delidir, zamanla olur pir, veli,
Bazen küçücük bir çocuk, bazen de dev bir yelkenli.
Bir zamanlar anam da çok güzel kadınmış,
Bir bakan, dönüp bir daha bakarmış,
Laf açıldı mı pek sevinir, yerinde duramaz,
Sonra derinden bir ah çeker,
Sanki yıllar öncesine gider de gelir,
Gözleri bulut bulut olur,
Amma da beceriksiz insanlarsınız
Bir öldüremediniz gitti beni
Serseri mayınlar gibi
Etrafımda dolaşıp duruyorsunuz
Gölgemden bile kaçar oldum
Kendimi kollamaktan yoruldum
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (Babam)
Doğum tarihi: 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi : 15 Ekim 1986
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!