Sen ve ben, ikimiz...
Yollarımız farklı olsa da, zaman bize uymasa da,
Biz zamana uyduk, göz gördü, gönül sevdi,
Bir çırpıda kaynaştı ruhlarımız,
Sevgi yolunda el ele tutuşup, birleşince kalplerimiz,
İkimizi bir yaptı o içten dualarımız.
Ertele işi,gücü
Boşver,yarını.
Derdi dışarda bırak
Yaşamaya bak!
Gerisi Allah kerim.
Alemde tekiz!
Senin en değerli servetin,
Güzel gözlerin,
Tatlı tebessümlerin,
Başka sorma,
Söylemem,
Faize girer,
Söyleyemediklerimi yazmak,
Yazamadıklarımı söylemek isterdim sana.
Ne gökyüzü..
Ne yeryüzü taşırdı
Yazmak ve söylemek istediklerimi.
Gökyüzü kağıt,
Bir elimde sigaram, yanında demli çayım
En çok da gözlerinin yakışına hastayım
Yaratan esirgesin, kötü haset gözlerden
Eline iğne batsa, o saniye yastayım
Kar taneleri beyaz, sen beyazdan daha saf
Seni uzaktan sevmek,
Tatlı suyla tuzlu suyun birbirlerine karışmaması kadar gizemli, şaşırtıcı,
Akdeniz ile Atlantik Okyanusunun Cebel-i Tarık boğazında buluşması gibi,
Çokça da akıllara durgunluk verici muhteşem bir olay,
Seni uzaktan değil de yakından sevmeyi istemez miydim sanıyorsun?
Yok da, olmaz da, farzı muhal,
Kaf Dağı’nın ardındaki sarayda yaşasaydım,
Bir elim yağda, bir elim balda olsaydı,
Dünya mutfakları masamda,
Yok, yok, kuş sütü de var,
Yediğim önümde, yemediğim ardımda,
Hayali sevgiliye şiirlerim de oldu benim,
Kişiye özel mektuplarım da,
Bir de yazamadıklarım var,
Daha önce hiç izine rastlayamadıklarım,
Ve ilk kez topraklarına ayak bastıklarım,
İnci misali koynumda sakladıklarım.
Mantığım "Olmaz böyle şey! Gelemezsiniz siz bir araya, imkânsız!" derken, kalbim sürekli seni çağırıyordu,
Bir yandan içimdeki çocuk nedensiz, sebepsiz sana doğru koşarken,
Bir yandan da gerçekler aklıma geliyor, bir yanım da senden kaçıyordu.
Rüyamda görsem inanmazdım, insan başına gelince anlıyormuş,
Dedim, bu nasıl iştir ki, ellerimiz birleşmeden kalplerimiz birleşmiş,
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi: 20 Ekim 1943
Ölüm tarihi: 15 Ekim 1986




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!