Sana mutlaka döneceğim dedi,
Gidiş o gidiş,
Selamı bile gelmedi,
Gün döndü, ay döndü,
Kuşlar yuvaya döndü,
Şehirdeki deli Döndü bile,
Gönüldeki aynada şuh gülüşler kaybolur,
Çamur deryalarında,yalan sözler boğulur
Sürmez kirli oyunlar, er ya da geç bozulur
Geçme gönül bağımdan, canın yanar sevgili.
Kalp gözüyle sevenler, her koşulda yorulmaz
Sana yenilecek adam değildim de,
Beni çok pis yerimden vurdun,
Keşke hiç dokunmasaydın,
Uzak dursaydın benden,
Gelmeseydin yakınıma,
Girmeseydin aklıma,
SEBEBİ SENSİN!
Saçların; rengini güneşten almış olmalı,
Bunun içindir belki de, saçlarına bakışım.
Sen,
Hayalimdeki gerçeksin....
Gerçekte....
Alınyazım.
Alınyazımda... Hasret.
Hasretimde..özlem.
Görmez olaydım, hatta kör olaydım,
Feleğim şaşmazdı, yanmazdım böyle,
İçim kıpır kıpır etmezdi,
Düşündüm durdum, saatler durdu,
Olan olmuş bana, bir de sen yorma…
Hep de duran toplardan gol yiyoruz,
Buna bir çözüm bulmak lazım,
Ya da bu futbolcuları kesmek lazım,
Ama en mühimi, ofsayt ayağına golümüz sayılmadı,
Sonra da on kusurlu hareketin en babası yapıldı,
Hakem abimiz uyudu…
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi: 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi : 15 Ekim 1986
Neden şarkılarda hep,
Gittiğinden beri takvim yapraklarını atmıyorum,
Oyalıyor beni de, güzel bir uğraş,
Her sayfasına "gel, al beni" yazıyorum,
Her şey dört dörtlük olsaydı,
Bu kez de içim yanmazdı,
Hani geleceğini bilsem,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!