Gönüldeki aynada şuh gülüşler kaybolur,
Çamur deryalarında,yalan sözler boğulur
Sürmez kirli oyunlar, er ya da geç bozulur
Geçme gönül bağımdan, canın yanar sevgili.
Kalp gözüyle sevenler, her koşulda yorulmaz
Sonra dedim ki,
Sen, çayımın hem demi hem şekerisin,
Şiirlerimin en anlamlı sözlerisin,
Gönlüme ne de güzel yakıştın,
Keyfimin kâhyası, ruhumun efendisisin,
Sen, içimi serinletip, yaz günü yağan kar tanesisin.
Sözün bittiği an bu olsa gerek,
Kelimeler aniden boğazımda düğümlendi,
Cümleler başlamadan bitti, aklım başımdan gitti,
Bir bardak su içeyim dedim, aklıma geldin,
Seni düşünmekten ekmekten aştan kesildim,
Başıma ağrılar girdi, hep böyle olur,
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi: 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi : 15 Ekim 1986
Neden şarkılarda hep,
Artık bir şey yazılmaz bu satırlara,
Sen gittikten sonra…
Kalem bile yazmaz oldu bu satırlara.
Artık bir şey söylenmez bu gönüle
seni aradı gözlerim,
denizin dibine de baktım,
gökyüzünün içine de...
en ince ayrıntısına, kör noktasına kadar,
her bir şeyi bir bir gördüm de,
bir sen yoktun ortalarda...
Gönül vermiş insafsız; kendi gibi birine,
Layığını bulmuş ki yakıştırmış kendine,
Dedim bu nasıl iştir, bozdum tüm ezberleri,
Aşka rahmet okudum ölmüşlerin yerine.
Ona da bakar mı ki, bana baktığı kadar,
SEBEBİ SENSİN!
Saçların; rengini güneşten almış olmalı,
Bunun içindir belki de, saçlarına bakışım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!