AZAP
Her canlı ölümü tadacaktır. Ancak kıyamet günü yaptıklarınızın karşılığı size tastamam verilecektir. Kim cehennemden uzaklaştırılıp cennete sokulursa, gerçekten kurtuluşa ermiştir. Dünya hayatı, aldatıcı metadan başka bir şey değildir. ÂLİ İMRÂN - 185
Soğuk bir kış sabahıydı,
İnsanlar işlerine gidiyordu,
Sahte yüzlerinde maskeler vardı,
Hal hatır sorup, gülerken ısırdılar,
Bakar körmüşüm, bütün suç benim…
Kalan sermayem dik duran onurum,
Eğilmez baş benim…
Seni önce ben sevdim, bahardın,
Bir içim su gibiydin, sımsıcaktın,
Sen de sevince iyice güzelleştim,
Beni görenler tanıyamadı,
Dediler, ay gibi parlamış yüzün,
Sen ne güzel bir adam olmuşsun,
Kendime çok sordum da çıkartamadım,
Aklımda, kurşun gibi yakıcı bakışı kaldı,
Çok uzun zaman oldu, adını bile hatırlayamadım,
Sendeledim,düştüm yere, doğrulamadım.
Nazlı gülümdü, bir içim su gibiydi,
Duygunun bedeli yoktur,
Paha biçilemez,
Sevgi, aşk, özlem,
Hepsi binlerce yürek demek,
Kalpsizlere bunu kanıtlamaya yok gerek!
Aylardan ramazan,
Ağzım kapalı,
Gönlüm açık,
Sık sık karnım acıksa da,
Resimlerine her baktığımda,
Doyarım.
Dar ağacına asmışım zavallı yüreğimi,
Çıkamam sabaha, veririm son nefesimi.
(L)alem, gülüm, sümbülüm,
K(E)lebeğim, bülbülüm,
Seni yüreğime hapsetmek isterdim
Gitmeyesin diye ne ödünler verirdim
Bu canımı senin uğruna feda ederdim.
Yüreğinin mahkumu şimdi ben oldum.
Seni gözlerime hapsetmek isterdim
Bilseydim bunca zaman benimle gönül eğlendirdiğini,
Uçan kuşlara selam verirdim de,
Bırak sana hatır sormayı,
Yakınından bile geçmezdim,
Dünyada bir ben, bir sen kalsaydık eğer,
Ölürdüm, yine seni seçmezdim.
dedim,
gözlerine bir baktım,
bakmaz olaydım,
sonrası malum,
şiir oldun bende,
bende hala gülüşlerin saklı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!