Üzeyir Aydın Şiirleri - Şair Üzeyir Aydın

Yarın Başka
Benimle oynadın
Çocuk mu? Sandın
Seninle oynadım
Çocuk mu? Sandım
İki büyük çocuk

Yüreğimin sesi, bir bilsen ne ister
Gönlümün sultanı, başımın tacı ol
İmkansız olsa da, çare olsun ister
Sol yanımda saklı, ebedi sevdam ol

Yaşadım severek, demedim benimsin

YÜRÜMEK

Ben bu muyum, bu muydum
Derken,
Kalemi almak mı? Kalemsiz kalmak mı?
Derken,

Yok Olmak; Yok Etmek

Kaşınmasa, kaşınıyor işte
Kabuk bağlamış yara
Geçmişi saklar
Acıyan canın

YOL AÇAR


Nedir derdimiz bilmem, bu dünyada emanetiz
Bir varsın birde yoksun, neden olsun düşmanlıklar
Hep iki metre kefene, hepimiz kemik ve etiz

Satırla
Sanma ki unuttum, güzel gözlerini
Beynime kazıdım, aşk ezberini
Unuturum sandım, ben sözlerini
Gözlerinden uzak, rüyaya tutsak

Silinmiyor

İçimdeki seni silemedim
Söz dedim sözümde durmadım
Girmesin rüyalarıma
Dedim uyumadım

Anladın mı? Beni
İç çeken yüreğin umutsuzluğunda
Duydun mu? Beni
Suskunluğu bozmanın ertesinde
Gördün mü? Beni
En duyarsız, mutsuz günümde

Kimimiz
İnsanım sonuçta doğdum yaşadım öleceğim
Bir tohumdum, tomurcuktum, gül oldum solacağım
Kıvılcımdım, ateş, köz oldum, bil ki söneceğim
Ben ki yaradan dan geldim yardana döneceğim

Sana direndim sen direndin
Desende
Düştün işte düşürdüm işte
Der gibi
Korkuyorum, korktum
Desende