Üzeyir Aydın Şiirleri - Şair Üzeyir Aydın

Oyun Değil
Kırıldı kalbin bilirim senin
Ağlatmasın derler ağlatırlar
Suya susamış fidan gibisin
Sevdim deyip yürek dağlatırlar

Kendime zorum
Ben yanıyorum da, soğuk aslında
Beni arıyorum, dipsiz kuyuda
Beni bulamıyorum, kaybolmuş suda
Tut elimi desen, ben tutamam ki

Meçhul
Yaşadım, öğrenemedim
Yaşayacağım, öğrenirmiyim
Gitti günlerim, gelecek günlerim
İşte ben böyleyim
Çocukluğum, gençliğim, ya şimdi

Bitmedi bitmeyecek,
Korku ve yalnızlık
İçinde bir fırtına esip gürler
Bakma öyle aslında zavallı serçe
Çaresiz bekler bir buğday tanesi
Bir yudum su bahanesi

KORKU VAR

Aşk yok korku var
Sevmek var cesaret yok
Paylaşmak yok kıskançlık var
Korku niye, kıskançlık kime

Közledim
Sanma dokunamadığım, bedenini özledim
Ruhumun derinliğinde, yüreğimde közledim
İçim yakan, bana bakan, gözlerini özledim
Sevdanın kıymeti için, ben özlemek istedim

Kuru fasulyeyi severdik
Arasıra yerdik
Lakin çok gaz verirdik
Bazı planlar yapar gülerdik
İstemeselerde birbirimizi severdik
Mutlaka bulaşağız derdik

SUNAN GÖNÜL


Sunan gönül, alan gönülden azizdir, demiş zat
Ülkü kalmamış ver kurtul demekte bir başka zat
Lazım neme, bana lazım deyin demiş bir ulu zat

Suyu çekilmiş değirmene döndüm
Alev olmuş yanarken biranda söndüm
İstemedim seni bulmuşken kaybetmek
Mutlu ol yeter istemem seni üzmek
Eninde sonunda biliyorum geleceksin
Canım seni sevdiğimi elbet bileceksin

TABULARA İNAT
Gül sen gül benim halime
Tabulara inat seviyorum seni
Kim karışır benim seni sevişime
Ben seviyorum, sevmesen de beni
Kim karışır benim hayallerime