Üzeyir Aydın Şiirleri - Şair Üzeyir Aydın

Anlamaz sanırlar,
Seni senden çok iyi tanırlar
Tanırlar ama seni ne sanırlar
Sansınlar bakalım sonra yanarlar
Yanarken su yerine gene seni ararlar
Ararlar ama bulurlarsa kurumamış pınarlar

prensesi

Gözlerine ve sana, bir başka baktım dün
Bakarken sanki bana, enayiye güldün
Geliyorum yanına, sen benim için güldün
Gözlerin bakışına, baktım sen sümbüldün

Sana nasıl anlatsam bilemiyorum
Anlatayım diyeceğim ama seni göremiyorum
Gelsen de bir anlatabilsem sana
Dinletebilsem de inanabilsen bana
Ben seni inan ki üzeceğimi bilseydim
Herşeyi içimde bir sır gibi gizlerdim

Sen karşımda
Biri var yanı başında
Gülen gözün yaşında
Gözü çatılmış kaşında
Göz ucu süzüşünü
Bıyık altı gülüşünü

SANMA

Sanma baktığın gibi göreceksin,

Görmek istediğin gibi bakacaksın
Bakacaksın ama belki şaşacaksın

Şehir eski ben eski, sabahla gelen nefes
Yüreğimden gelen, güne merhaba diyen ses
Dertler başka, derman başka, fırsat yok aşka
Benim ki başka, onun ki başka, şehir eski ben eski
Bir yanan var, yanan bensem, yakan kim
Ateşi sensen, közü bensem, üfleyen kim

SENDEDİR


sendedir

Sevsen sevmesen sendedir

ÖLEMEZSEN



Ölemezsen
Uykulu ama uykusuz geceler

NEDENSİZ


Nedensiz

Hayat devam eder unuturum demiştim

Neyine
Anlamadım günler ayları aylar yılları kovaladı
Anlaşılmadım yıllar bitti aylar yitti günler gitti
Duymadım sevdim severim seveceğim sözü
Gülmedim sevdadan yana olmadım sevda özü
İşe yaramadım sevda kuramadım bir yerde duramadım