Üzeyir Aydın Şiirleri - Şair Üzeyir Aydın

DESEM NE YAZAR

Değişmem değişemedim
Şimdiki aklım olsa
Desem ne yazar

Yarın on sekiz ekim yıl ikibinsekiz
İki insan yirmi yedi yıl geçirmişiz
Geriye bakınca hiç fark etmemişiz
Bir olup dir olup üç evlat vermişiz

Hayat bu deyip günleri eritmişiz

Gidiyorsun
Nereye nasılı sormadan
Dümdüz bir yolda
Havada bulutlar
Gönülde umutlar
Tükenmeden

Sana diyemedim
Sana anlatamadım
Sevgiyi tadamadım
Gözlerine bakamadım
Kalbime kilit vuramadım
Seni senden alamadım

Baktın mı yaşanmış eski yıllarına
Kalbine gömdüğün eski anılarına
Bugün olur deyip eski dostlarına
İsyan etsen ne yazar yalnızlığına

Yalnız değilsin sen bunu bilesin

İzmir’de hunharca öldürülen Ayşe Selen Ayla ve kader arkadaşları için Allah cc Ana babalara sabır versin.)


Evlat

Ahret yolcusu kime nasip bilinmez

Beni dinle dedim duydun mu? Duymadın belli
Kimdi o diye sordun mu? Belli sormadın
Sorsan söylerdim, umutsuz çırpınışlarımı
Duyardın nefesimin gel gidini
Özlemimi, ilaç olan sesinin
Gülen gözlerinde ki büyünün

Hani çırpınırız han hamamları
Olanlarla bir olalım diye
Olalım derken deviririz çamları
Yiyelim bir lokma diye

Bir lokma için kırıp dökmeler

Günler geçiyor, geçti
..Herkes bir yol seçti
..Hayat bir şeyler biçti
..Bazen örttü bazen eşti
..Dertlerimi bir bir deşti
..Sanma ki teğet geçti

FİKRET


Fiyakana yanmış bir dilber
İçi onu yakmış, dışı seni
Katip arzuhali etmiş ezber