Üzeyir Aydın Şiirleri - Şair Üzeyir Aydın

AĞLAMADIM


Ağlamadım
Ağlamayacaktım, ağlamadım kara kızım
Gözüm yaşı akmayınca çekilmiyor nazım

Ne arsızı, ne hırsızı, ne hayırsızı
Ben bir gönül hırsızı
Baba oldum babaya aşık
Dede oldum toruna aşık
Benim kafam çok ama çok karışık
Korkutmadım kozum olsun

ATLA GİT
Gülüyorum niye gülüyorum, bunu bir ben biliyorum
Ben seviyorum seviliyorum, ben bunu hissediyorum

Sevdiğim çok ama çok uzaklarda, yalnız bıraktı hayatta
Emin olursa yürek düşünsün, gönül bu olsa bile uzakta

Aynaya bak aynaya
Kim çeker soya
Yıkayınca çıkar boya
Senin sözün yazılmış suya
Her şeyin sonu dayanır huya
Can çıkar huy çıkmaz derler

Hayali ayrı rüyası ayrı
Sevdiği ayrı sevmediği ayrı
Ne güzeldi yoktu ayrı gayrı
İyimi oldu kötümü oldu
Hayalde bir rüyada bir oldu
İnsanlar artık ayrı gayrı oldu

Deli gönül diyor aklınca yaşa
Konuşsun herkes yaşa başa
Bir seferde vur baltayı taşa
Taş yarılmazsa sıçrar başa

Baş yarılır gitmese de hoşa

Arif Baba

Arif baba sende düştün
Ruhu beden de bulunca
İçin ağlar dışta köşktün
Fani dünya seni vurunca

Ellerini versen
Uzak diyarlara gittin,
Gider ayak beni aşık ettin
Ben seni sanırdım dönecektin
Tasınla tarağınla göç ettin

ELLİ İKİ


Yarım yüz nasıl derken
Gördük ikide ekledik
Merdiven çıkarken

Elli pahası belli
Neresinden belli
Saçında aktan belli
Belindeki bükten belli
Elli kere soruşundan belli
Kelli felli duruşundan belli