Üzeyir Aydın Şiirleri - Şair Üzeyir Aydın

Bulacaktım
Kırmızı lale, beyaz laleler, ben olmuşum siyah lale
Demir kapılar, ahşap yapılar, ben nasıl düştüm bu hale
Yalan dolanla, kapı tutanla, kimse almaz beni kale
Sabah olmadan, güneş doğmadan, sözde ben unutacaktım

Buldum mu?
Bilmedim, bilmedin, seni aradım
Elim bana dersin elsin diyemem
Dünüm yok günüm yok içimde kardım
İçimde dondun yürekten silemem

BOŞUNA

Her ömrün bir sonu vardır
Sanma bu ilk ilkbahardır
Bu sonun başı sonbahardır
Yazı görenler bahtiyardır

Yarım asrı nasıl yakaladım dersem
Anlamış olsam, anlatabilsem
Kadere bakın dersem
Nasıl yakaladığımı bir bilebilsem

Geriye baktım yarım asır yarım saniye

Ben sevdim dedin, benim ol demedim
Ben sana geldim, sen bana gelmedin
Ben gerilmedim, sen belki gerildin
Belki sen sevdin, ben seni sevmedim

Sen kandırıldın, Sen sanma kandırdım

Deftere yazılmış kolay kolay silinmez
Bütçe açık nasıl kapanır bilinmez
Kolay değil hakkından gelinmez
Kolay ama insan nefsini yenemez

Nefsi yenmenin çaresini de biliriz

Bilsen
Bana sorma sakın ben gülmüyorsam
Seni görüp seni tanımıyorsam
Sokaklarda boş boş dolanıyorsam
Sahipsizlikten, yalnızlıktan bilsen

Gözlerin kan çanağı olmuş
İçin kin ve nefret dolmuş
Kalbin boş yüzün solmuş
Bu yapılanlar sana koymuş

Kimse kimsenin derdini bilmez

Sana gelsem kapın açılır mı?
Bir el versem el uzanır mı?
Bir çift ela göz güler mi?
Bu sorular gelmeden niye?
Dersen eğer; Sen gelir misin?

Çare

Bir rüya korkutan var, korkulan var
Korkutan ne? Korkulan ne?
Düşünceler mi? Düşünenler mi?
Dostluklar, aile, aşk ve kendisi