Uzakların izi kaldı avuçlarımda
Sen gittin, yollar uzadı, zaman inceldi
Her adımda bir parça ruhum kaldı geride
Sensiz mesafeler arasında kayboldum ben.
Rüzgâr eserken bile kokunu taşıyor
Ama dokunamıyorum, sadece içim yanıyor
Geceler seni fısıldıyor kulağıma usulca
Gündüzlerse yalan söylüyor, seni unuttum diyor.
Yıldızlara bakıyorum, en uzağına sen varsın
Aramızdaki boşluk büyüdükçe büyüyor içim
Bir harita çiziyorum kalbime, senin adınla
Her yol çıkıyor yine sana, yine çıkmaza.
Uzakların izi silinmiyor ellerimden
Ne su yıkıyor ne de zaman siliyor
Sen gittin diye ben de gittim biraz
Kendimden uzaklara, sensiz bir iz oldum...
Kayıt Tarihi : 8.05.2026 23:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Sevdiği insandan fiziksel ve duygusal olarak uzak kalan bir gencin, mesafelerin bıraktığı derin izi ve bitmeyen hasretini anlatan şiirdir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!