Uzak Dururum Şiiri - Evo Evrim

Saygıyı yitirmiş sözlere,
seviyesini öfkeye satmış yüzlere
ne yol olurum,ne de yoldaş...
Çünkü ben,
sesi yükselteni değil,karakteri yükseleni severim.

Kaba kelimelerle büyüyen insanlar,
en çok kendi yalnızlıklarını çoğaltırlar.
Nezaket ise sessizdir;ama bıraktığı iz,en gürültülü hakaretten daha derindir.
Ben kimsenin aynası olmam,
çirkinliğe çirkinlikle cevap vermem.Sessizce döner,onurumu yanıma alır giderim.

Çünkü bilirim;
saygısızlık,insanın diline düşmeden önce
karakterinden eksilir.
Benim yolum bellidir:
Seviyesiz tartışmaların değil,
seviyeli insanların yanıdır.

Bu yüzden...
Saygıyı unutmuş kalabalıklardan,
edebi yük görmüş insanlardan,
karakterini öfkesine kiraya verenlerden
daima uzak dururum.
Çünkü mesafem kibirden değil,
özsaygımdandır.
EVRİM