Hatırlamak;
Aklına tesadüfen gelen bir şey değil,
Gözünü her açtığında;
Unutmak istediğin şeydi aslında...
Dili yarım bir çocuktum ben,
Biraz anadan,
Biraz tepeden gelirdi sözcükler aklıma,
Kimi sıcak, kimi dağdan bir buzdu
O kadar uzak…
Uzunca bir hikâyeydi;
Sen vardın, bendim
Topuklara küskün kaldırım taşları,
İyi niyetler, sabır ve çaresiz bekleyişlerdi…
Yol uzuncaydı;
Gittikçe ölüyorum,
Hani sen beni arıyorsun ya?
Senden gittikçe,
Ölüyorum artık…
Cehennemin dibindeyim şimdi;
Gözlerim seni arıyorsa
Nefesimdeyse hâlâ kokun
Sesime ses vermiyorsan
Çoktan gittin demektir…
Gittiysen
Kıştır,
Üşüyen çocuklar vardır şimdi
Ayakkabıları delik kiminin;
Hani biraz da yürüyecekler…
Bir iğne, bilmem ne kadar iplik
Duydum ki çalmışsın
Gökte ayı
Sahipsiz yıldızları
Yerde akan son çayı…
Ne varsa götürmüşsün kendinle
Sana bakmak nedir biliyor musun?
Boynumun borcudur!
Aynadan suretime bakar gibi,
Omuzumdan gözlerimin içine kadar,
Borcumsun sen...
Acılardır biriktiren insanı
Ve onlardır umudu yeniden var eden
Toprak gibi,
Deşildikçe gür veren...
O sebepten, deme bana umut var mı diye
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!